Park Narodowy Garamba (fr. Parc national de Garamba) – park narodowy w Demokratycznej Republice Konga. Został założony w 1938 roku jako drugi park narodowy w Afryce.

W parku żyła ostatnia populacja nosorożców białych podgatunku północnego (Ceratotherium simum cottoni), która zanikła w wyniku kłusownictwa – Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uważa, że dziko żyjące nosorożce białe podgatunku północnego najprawdopodobniej wyginęły.

W 1980 roku park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a od 1996 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa w zagrożeniu.

Położenie

Park znajduje się w północno-wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga przy granicy z Sudanem , w Prowincji Wschodniej . Położony na wysokości od 700 do 1065 metrów obejmuje ochroną rozległe płaskowyże i mokradła w depresjach . Zajmuje powierzchnię 4 920 km² .

Historia

Park Narodowy Garamba został utworzony w północno-wschodniej części Konga Belgijskiego dekretem królewskim 17 marca 1938 roku . Jest drugim – po Parku Narodowym Wirunga – najstarszym parkiem narodowym w Afryce.

Zajmował powierzchnię 4000 km² . Głównym celem parku była ochrona dwóch zagrożonych gatunków: nosorożca białego (Ceratotherium simum cottoni) i żyrafy kongijskiej (Giraffa camelopardalis ssp. Congoenis) . W parku utworzono stację udomowiania słoni dla pracy w rolnictwie .

W 1980 roku park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO , a od 1996 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa w zagrożeniu.

Flora i fauna

Park charakteryzuje się wyjątkową bioróżnorodnością .

W jego południowej części występują sawanny . Wzdłuż rzek Dungu i Garamba rozciągają się rozległe lasy galeriowe . Północną część porastają m.in. lasy galeriowe, gęste suche zarośla, a gdzieniegdzie występują tereny podmokłe . Na obrzeżach parku znajdują się obszary łowieckie zdominowane przez krzewiaste sawanny oraz drzewiaste sawanny i lasy .

Na terenie parku występują m.in.: nosorożce afrykańskie, słonie afrykańskie, pantery, lwy, żyrafy, hipopotamy nilowe, bawoły afrykańskie, bawolce krowie, koby żółte i guźce. Sawanny zamieszkują m.in. Antylopowiec koński i żyrafa kongijska (gatunek endemiczny) . W lasach galeriowych żyją m.in. szympansy, pawiany, dujkery, bongo leśne, dzikany i dzikacze leśne .

Na południu parku znajduje się stacja słoni Gangala-Na-Bodio, jedna z niewielu tego rodzaju na świecie, gdzie udomowione słonie wykorzystywane są w leśnictwie .

Przyroda jest zagrożona ze względu na kłusownictwo i trwające konflikty zbrojne w kraju i państwach sąsiednich . W latach 70. XX w. na terenie parku żyło 22 tys. słoni – obecnie wskutek zorganizowanego kłusownictwa celem pozyskania kości słoniowej – ich populacja spadła do mniej niż 1200 osobników . Na początku lat 2000. zanikła również ostatnia dzika populacja nosorożców białych podgatunku północnego (Ceratotherium simum cottoni)  – Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uważa, że dziko żyjące nosorożce białe podgatunku północnego najprawdopodobniej wyginęły.

Zobacz też

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• Garamba. [w:] African Parks [on-line]. [dostęp 2020-04-23]. (ang.).
• Garamba National Park, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2020-04-23]  (ang.).
• L’Institut Congolais pour la Conservation de la Nature (ICCN): Parcs Nationaux. [dostęp 2020-04-23]. (fr.).
• Sean Rorison: Congo: Democratic Republic. Bradt Travel Guides, 2012, seria: Bradt Travel Guide Series. ISBN 978-1-84162-391-7. [dostęp 2020-04-23]. (ang.).
• Royal Belgian Institute for Natural Sciences (RBINS): Parc National de la Garamba. [w:] Archives of the Former National Parks of Belgian Congo [on-line]. [dostęp 2020-04-23]. (fr.).
• UNESCO: Garamba National Park. [w:] whc.unesco.org [on-line]. [dostęp 2020-04-23]. (ang.).