Paradajské jazero
Państwo

 Słowacja

Kraj

 bańskobystrzycki

Data budowy

połowa XVIII w.

Pojemność całkowita

0,0253 mln m³

Wysokość lustra wody

~810 m n.p.m.

Powierzchnia

0,004 km²

Głębokość

6,6 m

Funkcja

„tajch”

Położenie na mapie kraju bańskobystrzyckiego
Położenie na mapie Słowacji
48°27′40″N 18°52′48″E/48,461217 18,880050

Paradajské jazero (dawniej też: Ottergrund, Ottergrundský tajch, Ottergrundské jazero) – sztuczny zbiornik zaporowy w Górach Szczawnickich na Słowacji. Należy do dużej grupy tego typu zbiorników, zwanych w bańskoszczawnickim okręgu górniczym tajchami, budowanych w XVI–XVIII w. w celu gromadzenia wody niezbędnej do napędu urządzeń górniczych i hutniczych.

Położenie

Leży w centralnej części Gór Szczawnickich, w granicach miasta Bańska Szczawnica, na wschodnich stokach wzniesienia Paradajs, 1 km na południe od przełęczy Červená studňa. Jest to najwyżej położony z bańskoszczawnickich tajchów. Korona zapory zbiornika leży na wysokości ok. 810 m n.p.m.

Historia

Zbiornik powstał w połowie XVIII w., zapewne przed 1759 r.

Charakterystyka

Zapora ziemna, tworząca zbiornik, ma długość 44 m i wysokość 7 m. Powierzchnia lustra wody zbiornika wynosi 0,4 ha, największa głębokość 6,6 m, objętość zbiornika 25 300 m3. Woda do zbiornika doprowadzana była siecią kanałów, głównie ze stoków Paradajsu.

Tuż powyżej zbiornika znajduje się tzw. Trubanov majer. Są to najwyżej położone (ok. 820 m n.p.m.) zabudowania mieszkalne w Bańskiej Szczawnicy.

Turystyka

Drogą biegnącą kilkadziesiąt metrów poniżej zapory prowadzi niebiesko znakowany szlak turystyczny (Chodník Andreja Kmeťa) z przełęczy Červená studňa na Sitno. Przez samą koronę zapory biegnie jedna ze ścieżek dydaktycznych, zapoznających z miejscowymi tradycjami górnictwa kruszców (Náučný chodník Milana Kapustu po žile Terézia). Z korony zapory interesujący widok na Bańską Szczawnicę i otaczające ją góry.

Przypisy

  1. 1 2 Albert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR nr 16, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 219
  2. 1 2 Vladimír Bárta, Ján Novák: Banská Štiavnica. Stručný vlastivedný sprievodca, wyd. abARTPRESS, Banská Bystrica 1991, s. 39-40
  3. ↑ Wg mapy.cz
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.