Paolo da Firenze

Paolo da Firenze
Data i miejsce urodzenia	ok. 1355 ; Florencja
Pochodzenie	włoskie
Data i miejsce śmierci	po 20 września 1436 ; Florencja
Gatunki	muzyka poważna, muzyka średniowieczna
Zawód	kompozytor, teoretyk

Paolo da Firenze, Paulus de Florentia, Magister Dominus Paulus Abbas de Florentia (ur. około 1355 we Florencji, zm. po 20 września 1436 tamże) – włoski kompozytor i teoretyk muzyki.

Życiorys

Wiadomości na jego temat pochodzą ze źródeł pośrednich i są nie do końca pewne. Błędnie identyfikowany był z opatem klasztoru S. Andrea de Pozzo koło Arezzo, towarzyszącym kardynałowi Angelo Acciaioliemu w podróży do Rzymu w 1404 roku oraz z zakonnikiem kamedulskim z klasztoru Badia del Sasso koło Arezzo, wzmiankowanym w 1419 roku. Pochodził z ubogiej rodziny, przypuszczalnie około 1380 roku wstąpił do zakonu benedyktynów. Przydawany mu w źródłach przydomek Tenorista wskazuje, że musiał być uznanym śpiewakiem. Od 1401 do 1433 roku pełnił funkcję opata klasztoru S. Martino al Pino koło Arezzo. W latach 1420–1427 był rektorem hospicjum Orbatello przy kościele Santissima Annunziata we Florencji, w 1419 i 1423 roku pełnił ponadto funkcję legata papieskiego przy kościele Santa Maria degli Angeli.

Twórczość

Był czołowym obok Francesco Landiniego kompozytorem włoskim przełomu XIV i XV wieku. Z jego kompozycji zachowało się 11 madrygałów, 22 ballaty i 2 utwory o charakterze religijnym. Reprezentował nurt zachowawczy, co przejawia się w przewadze ilościowej form ballatowych nad madrygałami. We wcześniejszych kompozycjach, znacznie prostszych w formie, nawiązywał do tradycji włoskiego trecenta. Utwory z okresu późniejszego reprezentują styl francuski. Ponadto był autorem zachowanego w rękopisie traktatu teoretycznego Ars ad adiscendum contrapunctum.

W Kodeksie Squarcialupi umieszczono portret kompozytora, jednak 17 kart, na których miały znaleźć się jego kompozycje, pozostawiono puste.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 339–340. ISBN 978-83-224-0808-7.
1 2 3 4 5 6 7 Medieval Italy. An Encyclopedia. edited by Christopher Kleinhenz. New York: Routledge, 2004, s. 845. ISBN 0-415-93929-1.
1 2 3 4 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2709. ISBN 0-02-865529-X.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encmuz-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 339–340. ISBN 978-83-224-0808-7.

[italy-2] 1 2 3 4 5 6 7 Medieval Italy. An Encyclopedia. edited by Christopher Kleinhenz. New York: Routledge, 2004, s. 845. ISBN 0-415-93929-1.

[baker-3] 1 2 3 4 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2709. ISBN 0-02-865529-X.