Paolo Giovio (także Jovius; ur. 9 lub 21 kwietnia 1483 w Como, zm. 11 grudnia 1552 we Florencji) – włoski historyk, biskup Nocery.

Życiorys

Studiował medycynę w Padwie i uzyskał tytuł doktora. Po studiach podróżował po Europie, gdzie poznał wielu książąt. W czasie tych podróży poznał papieża Leona X, który sprowadził Giovio do Rzymu. Wkrótce potem zaczął interesować się historią i opisał ekspedycję Karola VIII Walezjusza do Włoch i podbój Neapolu. Gdy papież zapoznał się z tą pracą, był tak zachwycony, że uczynił Joviusa profesorem retoryki na uniwersytecie w Rzymie. 13 stycznia 1528 został konsekrowany jako biskup Nocery. Klemens VII zdecydował się na nadanie mu biskupstwa, w ramach rekompensaty strat, jakie poniósł Giovio, podczas podboju Rzymu. Podczas pontyfikatu Pawła III starał się u papieża o przeniesienie do rodzinnego Como, lecz gdy to się nie udało, w 1543 opuścił diecezję Nocere i udał się do Como. W 1549 udał się do Florencji, gdzie pracował nad swoimi dziełami historycznymi do swojej śmierci w 1552.

Twórczość

• Historiarum sui temporis libri XLV
• Commentario de le cose de’ Turchi
• Elogia veris clarorum virorum
• Vitae virorum illustrium
• Lettere volgari
• Dialogi de viris et foeminis aetate nostra florentibus

Przypisy

Bibliografia

• Charles Nicholl: Leonardo Da Vinci. Lot wyobraźni. Warszawa: WAB, 2006.

Linki zewnętrzne

• Paolo Giovio – dzieła w bibliotece Polona