Pamuła – regionalna słodko-kwaśna zupa owocowa, gotowana przede wszystkim z suszonych owoców, zagęszczana mąką i zabielana słodką śmietaną, podawana zwykle do picia.

Pamuła z suszu wywodzi się z kuchni chłopskiej, z obszaru Galicji. Nazwa „pamuła” pochodzi od łacińskiego słowa „famulus” co oznaczało parobka, pomocnika, biedaka. Początkowo wytwarzana była tylko z dzikich gruszek, które zbierano i suszono jesienią. Zupy z owoców gotowanych (a więc i z suszonych) spożywa się głównie w okresie zimowym.

W szerszym znaczeniu „pamuła” może oznaczać każdą zupę owocową. W sezonie letnim na Podkarpaciu gotuje się zupy ze świeżych owoców takich jak wiśnie, czereśnie, jagody i jabłka, podawane z ziemniakami lub z chlebem ze śmietaną, twarogiem i cukrem. Zobacz też: garus.

Pamuła glinicka

„Pamuła glinicka” wytwarzana jest w okolicach Glinika Zaborowskiego w powiecie strzyżowskim w województwie podkarpackim. 31 lipca 2009 została wpisana na Listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Jest to słodko-kwaśna zupa o konsystencji gęstej śmietany, sporządzana przede wszystkim z owoców suszonych (śliwki, gruszki, jabłka), ale też ze świeżych lub gotowanych. Zagęszczana jest mąką i słodką śmietaną oraz dosładzana cukrem. Przed zabieleniem śmietaną ma barwę przypominającą suszone śliwki. Tradycyjnie wykorzystywane odmiany jabłoni to „twardo słodzie”, „krążka”, „bukówka” oraz szara i złota reneta.

Zupę z suszonych owoców zwaną „pamułą” gotowano w okolicach Strzyżowa w czasie II wojny światowej i zaraz po niej. W okresie jesienno-zimowym była jednym z głównych dań miejscowej ludności. Podawano ją osobno w kubkach, do popijania zapiekanych ubitych ziemniaków, podanych we wspólnej misce.

Pamuła weryńska

„Pamuła weryńska” wytwarzana jest w okolicach Weryni w powiecie kolbuszowskim w województwie podkarpackim. 14 marca 2018 została wpisana na Listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Jest to słodko-kwaśna, średnio gęsta zupa, sporządzana przede wszystkim z owoców suszonych (śliwki, gruszki, jabłka), ale też ze świeżych lub z przetworów. Zagęszczana jest mąką pszenną i słodką śmietaną oraz dosładzana miodem i cukrem. Kwaśny akcent smakowy uzyskiwano dzięki niewielkiemu dodatkowi soku z porzeczki lub wiśni. Zależnie od użytych owoców, gotowa zupa ma barwę czerwoną, bladoróżową lub bladobrązową.

Zupę z suszonych owoców zwaną „pamułą” gotowano w okolicach Weryni w czasie II wojny światowej i zaraz po niej. Podawana była najczęściej do picia, w kubkach. Często serwowano ją do popijania chleba z masłem i twarożkiem. Była to potrawa codzienna, ale spożywano ją też w Wigilię Bożego Narodzenia.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pamuła glinicka, [w:] Lista produktów tradycyjnych (woj. podkarpackie) [online], Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi [dostęp 2023-10-02].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pamuła weryńska, [w:] Lista produktów tradycyjnych (woj. podkarpackie) [online], Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi [dostęp 2023-10-02].
  3. ↑ Trzeci Talerz-Podkarpacki Blog Kulinarny, Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny: Pamuła z jeżyn – kuchnia podkarpacka [online], Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny, 20 sierpnia 2022 [dostęp 2023-10-11]. [niewiarygodne źródło?]
  4. ↑ Jakub Kuroń, Tradycyjne smaki województwa podkarpackiego [online], Jakub Kuroń, 18 września 2020 [dostęp 2023-10-11].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.