Fasada główna pałacu w Mafrze | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt |
João Frederico Ludovice |
| Rozpoczęcie budowy |
1717 |
| Ukończenie budowy |
1730 |
Położenie na mapie Portugalii | |
| 38°56′12″N 9°19′35″W/38,936667 -9,326389 | |
| Strona internetowa | |
Pałac w Mafrze (port. Palácio Nacional de Mafra) – monumentalny zespół pałacowo-klasztorny z kościołem w Mafrze w Portugalii. Zbudowany w latach 1717-1730 w stylu baroku i klasycyzmu włoskiego z rozkazu króla Jana V. Miał być wotum za urodzenie następcy tronu przez jego żonę, królową Marię Annę z Habsburgów.
Pałac jest największą rezydencją królewską w Portugalii i jednym z największych budynków zbudowanych w Europie w XVIII wieku. Służył również za klasztor franciszkanów. Zespół miał być portugalskim odpowiednikiem pałacu Escorial pod Madrytem. Po upadku monarchii w 1910 pałac został zamieniony na muzeum.
Historia powstania i budowy pałacu w Mafrze została opisana w powieści Baltazar i Blimunda, którą napisał laureat Nagrody Nobla José Saramago.
Parafia w Mafrze oraz Królewskie i Czcigodne Bractwo Najświętszego Sakramentu w Mafrze znajdują się w bazylice pałacowej.
W lipcu 2019 r. został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
- Widok pałacu z oddali
- Biblioteka w pałacu w Mafrze
Bibliografia
- The Rough Guide to Portugal, March 2005