Pałac Mosigkau

Pałac Mosigkau
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Saksonia-Anhalt
Miejscowość	Mosigkau
Styl architektoniczny	rokokowy
Rozpoczęcie budowy	1752
Ukończenie budowy	1757
	Położenie na mapie Saksonii-Anhaltu Pałac Mosigkau
	Położenie na mapie Niemiec Pałac Mosigkau
	51°48′22″N 12°09′03″E/51,806111 12,150833
	Strona internetowa

Pałac Mosigkau (niem. Schloss Mosigkau) – rokokowy pałac w Mosigkau, zbudowany w latach 1752–1757 jako letnia rezydencja dla Anny Wilhelminy, córki księcia Anhalt-Dessau Leopolda I. Znajduje się na terenie ogrodów Dessau-Wörlitz – kompleksu ogrodów i parków w stylu angielskim, powstałych w drugiej połowie XVIII w. na zlecenie księcia Leopolda III Friedricha Franza (1740–1817). W 2000 ogrody Dessau-Wörlitz zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Historia

W 1742 książę Leopold I von Anhalt-Dessau podarował swojej córce Annie Wilhelminie właśnie zakupione dobra Mosigkau. W 1751 Anna Wilhelmina zaczęła planować budowę pałacu, jednak do tej pory nie udało się ustalić kto przygotował projekt rezydencji. W literaturze często przypisuje się projekt pałacu pruskiemu architektowi Georgowi Wenzeslausowi von Knobelsdorffowi lub Christianowi Friedrichowi Dammowi. Rokokowy pałac powstał jako letnia rezydencja Anny Wilhelminy, która miesiące zimowe spędzała w Dessau. Po śmierci Anny Wilhelminy, zgodnie z jej ostatnią wolą, założono w pałacu fundację na rzecz szlachetnie urodzonych panien, która miała tu siedzibę do 1945. Następnie pałac był siedzibą depozytu galerii Dassau, a od 1951 Muzeum Wnętrz Rokokowych. Zagubione elementy oryginalnego rokokowego wystroju wnętrz uzupełniono obiektami z galerii Georgium.

Architektura

Wzniesione w duchu Maison de plaisance zabudowania pałacowe obejmują Corps De Logis, dwa pawilony leżące naprzeciw siebie (niem. Kavallierhaus i Dienerhaus) oraz dwa budynki gospodarcze. Wejścia do pałacu flankują dwie pary półkolumn jońskich: od strony dziedzińca dźwigających belkowanie, nad którym umieszczono kartusz z postacią kobiecą – wyobrażeniem jesieni a od strony ogrodu – z wyobrażeniem lata. Na parterze Corps De Logis od strony ogrodu znajduje się Sala Ogrodowa (niem. Gartensaal) z olbrzymimi oknami wychodzącymi na ogród. Urządzono to galerię z malarstwem flamandzkim i holenderskim, m.in. Antoona van Dycka, Petera Paula Rubensa, Jana Brueghla starszego, Jacoba Jordaensa, Hendrika Goltziusa i Gerrita van Honthorsta.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 Astrid Wehser: Anna Wilhelmine von Anhalt und ihr Schloss in Mosigkau. Verlag Ludwig, 2002, s. 13. ISBN 3-933598-45-1. [dostęp 2010-07-06]. (niem.).
1 2 Kulturstiftung Dessau-Wörlitz: Mosigkau – Perle des Rokoko. www.gartenreich.com. [dostęp 2010-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-31)]. (niem.).
1 2 3 4 Norbert Eisold, Edeltraud Lautsch-Eisold: Sachsen-Anhalt: zwischen Harz und Fläming, Elbe, Unstrut und Saale – eine denkmalreiche Kulturlandschaft. DuMont Reiseverlag, 2000, s. 251. ISBN 3-7701-3968-2. [dostęp 2010-07-03]. (niem.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Wehser-1] 1 2 3 4 5 6 7 Astrid Wehser: Anna Wilhelmine von Anhalt und ihr Schloss in Mosigkau. Verlag Ludwig, 2002, s. 13. ISBN 3-933598-45-1. [dostęp 2010-07-06]. (niem.).

[Mosigkau-2] 1 2 Kulturstiftung Dessau-Wörlitz: Mosigkau – Perle des Rokoko. www.gartenreich.com. [dostęp 2010-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-31)]. (niem.).

[Eisold-3] 1 2 3 4 Norbert Eisold, Edeltraud Lautsch-Eisold: Sachsen-Anhalt: zwischen Harz und Fläming, Elbe, Unstrut und Saale – eine denkmalreiche Kulturlandschaft. DuMont Reiseverlag, 2000, s. 251. ISBN 3-7701-3968-2. [dostęp 2010-07-03]. (niem.).