Płotycz

Płotycz
	; Pałac
Państwo	Ukraina
Obwód	tarnopolski
Rejon	tarnopolski
Powierzchnia	2,210 km²
Populacja (2001); • liczba ludności; • gęstość	; 1271; 575,11 os./km²
Nr kierunkowy	+380 352
Kod pocztowy	47704
	Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego Płotycz
	Położenie na mapie Ukrainy Płotycz
	49°37′28″N 25°33′37″E/49,624444 25,560278

Płotycz (ukr. Плотича, Płotycza) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim. W 2001 roku liczyła ok. 1,3 tys. mieszkańców.

Położenie

Wieś leży nad Seretem, 8 km na północny zachód od Tarnopola.

Historia

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z pierwszej połowy XVI wieku. Według miejscowej tradycji od XVII wieku Płotycz niezmiennie należał do Korytowskich. Na przełomie XIX i XX w. jej właścicielem był Juliusz Korytowski.

W II Rzeczypospolitej miejscowość stanowiła początkowo samodzielną gminę jednostkową. 1 sierpnia 1934 roku w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej została włączona do zbiorowej gminy wiejskiej Hłuboczek Wielki w powiecie tarnopolskim, w województwie tarnopolskim. W tym czasie ludność wsi była w znacznej większości polska.

Podczas ataków banderowskich na Polaków w Płotyczu istniała silna polska samoobrona. 8 marca 1944 roku Niemcy spacyfikowali wieś zabijając 40 mężczyzn. Zdaniem H. Komańskiego i Sz. Siekierki oraz G. Rąkowskiego przyczyną egzekucji był donos ukraiński. Mimo pacyfikacji, w sprawozdaniu Komitetu Ziem Wschodnich z grudnia 1944 roku Płotycz był wymieniany jako jedno ze skupisk Polaków w powiecie tarnopolskim.

W 2008 roku na miejscowym cmentarzu odsłonięto pomnik ku czci zabitych.

Zabytki

pałac w stylu klasycystycznym, który przetrwał dwie wojny światowe. Wybudowany pod koniec XVIII w. przez Felicjana Korytowskiego. Współcześnie (2005 rok) mieści się w nim szpital.
kościół katolicki z 1868 roku mieszczący groby Korytowskich. W 2005 roku był nieużywany i zdewastowany.
cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy z 1900 roku.
zabytkowy park pałacowy (10,2 ha)

Urodzeni w Płotyczy

Jerzy Baworowski - polski poseł, ziemianin
Jan Maciej Jasielski - kapitan Wojska Polskiego

Zobacz też

Płotycza

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 GrzegorzG. Rąkowski GrzegorzG., PawełP. Luboński PawełP., Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Pruszków: Rewasz, 2006, s. 130-131, ISBN 83-89188-46-5, OCLC 69287000 .
↑ В. Романів, В. Хорош: Плотича. [W:] Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 3: П—Я. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008, s. 97—98. ISBN 978-966-528-279-2. (ukr.)
↑ Kronika. Odznaczenia papieskie. „Kurier Lwowski”. 9 (110), s. 4, 1891-04-21. [dostęp 2017-12-27].
↑ Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892. Lwów: 1892, s. 6. [dostęp 2017-12-27].
↑ Według spisu powszechnego z 1931 r. 1187 Polaków i 31 Ukraińców. - Grzegorz Hryciuk, "Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931-1948", Toruń 2005, ISBN 83-7441-121-X, s. 230
↑ HenrykH. Komański HenrykH., SzczepanS. Siekierka SzczepanS., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 379, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .
↑ Lucyna Kulińska, Dzieje Komitetu Ziem Wschodnich na tle losów ludności polskich Kresów w latach 1943-1947. Tom I. Kraków 2002, ISBN 83-88527-32-0, s. 333
↑ Na rubieży, nr 99, s.48
↑ RomanR. Aftanazy RomanR., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 149-153, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość) .

Bibliografia

Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Płotycza 1.) wś, pow. tarnopolski. [W:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. VIII. Warszawa, 1880–1902, s. 322.

Linki zewnętrzne

Płotycza 1.) wś, pow. tarnopolski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 322 .
Zady 6.) gajówka w Płotyczu, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 254 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Rakowski-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 GrzegorzG. Rąkowski GrzegorzG., PawełP. Luboński PawełP., Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Pruszków: Rewasz, 2006, s. 130-131, ISBN 83-89188-46-5, OCLC 69287000 .

[tes-2] В. Романів, В. Хорош: Плотича. [W:] Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 3: П—Я. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008, s. 97—98. ISBN 978-966-528-279-2. (ukr.)

[anno3-3] Kronika. Odznaczenia papieskie. „Kurier Lwowski”. 9 (110), s. 4, 1891-04-21. [dostęp 2017-12-27].

[Wykaz-4] Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892. Lwów: 1892, s. 6. [dostęp 2017-12-27].

[5] Według spisu powszechnego z 1931 r. 1187 Polaków i 31 Ukraińców. - Grzegorz Hryciuk, "Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931-1948", Toruń 2005, ISBN 83-7441-121-X, s. 230

[6] HenrykH. Komański HenrykH., SzczepanS. Siekierka SzczepanS., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 379, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .

[7] Lucyna Kulińska, Dzieje Komitetu Ziem Wschodnich na tle losów ludności polskich Kresów w latach 1943-1947. Tom I. Kraków 2002, ISBN 83-88527-32-0, s. 333

[8] Na rubieży, nr 99, s.48

[Aftanazy-9] RomanR. Aftanazy RomanR., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 149-153, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość) .