Pędzelnik australijski

Pędzelnik australijski
	Syconycteris australis
	(Peters, 1867)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	nietoperze
Podrząd	rudawkokształtne
Nadrodzina	Pteropodoidea
Rodzina	rudawkowate
Podrodzina	Macroglossusinae
Rodzaj	pędzelnik
Gatunek	pędzelnik australijski
Synonimy
	Macroglossus minimus var. australis Peters, 1867 Carponycteris crassa O. Thomas, 1895; Macroglossus papuanus Matschie, 1899; Macroglossus finschi Matschie, 1899; Syconycteris crassa keyensis K. Andersen, 1911; Syconycteris crassa major K. Andersen, 1911; Syconycteris naias K. Andersen, 1911;
	Macroglossus minimus var. australis Peters, 1867 Carponycteris crassa O. Thomas, 1895; Macroglossus papuanus Matschie, 1899; Macroglossus finschi Matschie, 1899; Syconycteris crassa keyensis K. Andersen, 1911; Syconycteris crassa major K. Andersen, 1911; Syconycteris naias K. Andersen, 1911;
Podgatunki
	S. a. australis (Peters, 1867); S. a. crassa O. Thomas, 1895; S. a. finschi (Matschie, 1899); S. a. keyensis K. Andersen, 1911; S. a. major K. Andersen, 1911; S. a. naias K. Andersen, 1911; S. a. papuana (Matschie, 1899);
	S. a. australis (Peters, 1867); S. a. crassa O. Thomas, 1895; S. a. finschi (Matschie, 1899); S. a. keyensis K. Andersen, 1911; S. a. major K. Andersen, 1911; S. a. naias K. Andersen, 1911; S. a. papuana (Matschie, 1899);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Zasięg występowania

Pędzelnik australijski (Syconycteris australis) – gatunek ssaka z podrodziny Macroglossusinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

Taksonomia

Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1867 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters nadając mu nazwę Macroglossus minimus var. australis. Holotyp pochodził z Rockhampton, w Queensland, w Australii.

Syconycteris australis wyraźnie zawiera wiele gatunków na podstawie niepublikowanych badań genetycznych i morfologicznych. i jest uważany za kompleks gatunkowy. Granice występowania podgatunków są niepewne. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają siedem podgatunków. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:

Podgatunek	Oryginalna nazwa	Autor i rok opisu	Miejsce typowe
S. a. crassa	Carponycteris crassa	O. Thomas, 1895	Wyspa Fergussona, Wyspy d’Entrecasteaux.
S. a. finschi	Macroglossus finschi	Matschie, 1899	Nowa Brytania, Archipelag Bismarcka, Papua-Nowa Gwinea.
S. a. keyensis	Syconycteris crassa keyensis	K. Andersen, 1911	Wyspy Kai, Maluki, Indonezja.
S. a. major	Syconycteris crassa major	K. Andersen, 1911	Ambon, Moluki, Indonezja.
S. a. naias	Syconycteris naias	K. Andersen, 1911	Woodlark, Nowa Gwinea.
S. a. papuana	Macroglossus papuanus	Matschie, 1899	Andai, północno-zachodnia Nowa Gwinea, Papua-Nowa Gwinea.

Etymologia

Syconycteris: gr. συκον sukon „figa”; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos „nietoperz”.
australis: łac. australis „południowy”, od auster, austri „południe”.
crassa: łac. crassus „gruby, ciężki”.
finschi: prof. dr Friedrich Hermann Otto Finsch (1839–1917), niemiecki dyplomata, ornitolog, etnograf, kolekcjoner.
keyensis: Wyspy Kai, Moluki, Indonezja.
major: łac. maior, maioris „większy”, forma wyższa od magnus „wielki, potężny”.
naias: gr. ναιας naias, ναιαδος naiados „najada”.
papuana: Papua lub Nowa Gwinea.

Zasięg występowania

Pędzelnik australijski występuje w północno-zachodniej Australii, na Nowa Gwinea i okolicznych wyspach zamieszkując w zależności od podgatunku:

S. australis australis – północno-wschodnia i wschodnia Australia we wschodnim Queensland i północno-wschodniej Nowej Południowej Walii; także wyspy Hinchinbrook, Magnetic i Wielka Wyspa Piaszczysta.
S. australis crassa – Wyspy Trobrianda i Wyspy d’Entrecasteaux (wyspa Fergusson).
S. australis finschi – Wyspy Admiralicji (wyspa Manus) i Archipelag Bismarcka (Nowa Irlandia, Nowa Brytania i mniejsze okoliczne wyspy).
S. australis keyensis – Wyspy Kai.
S. australis major – środkowe Moluki (wyspy Buru, Boano, Ambon, Haruku i Seram).
S. australis naias – wyspa Muyua.
S. australis papuana – północne Moluki (wyspa Gebe), Nowa Gwinea (w tym Batanta, Salawati, Yapen i kilka innych wysp przybrzeżnych) i Wyspy Aru (wyspa Wokam).

Występuje również na wyspach Biak-Supiori, chociaż populacja ta prawdopodobnie reprezentuje nienazwany podgatunek.

Morfologia

Długość ciała 55–88 mm, brak ogona, długość ucha 9–17 mm, długość tylnej stopy 7,4–15 mm, długość przedramienia 38–48 mm; masa ciała 13–23,5 g. Wzór zębowy: I ${\tfrac {2}{2}}$ C ${\tfrac {1}{1}}$ P ${\tfrac {3}{3}}$ M ${\tfrac {2}{3}}$ (x2) = 34.

Ekologia

Pędzelnik australijski zamieszkuje w wilgotnych i suchych lasach, i jest najmniejszym owocożernym nietoperzem. Żyje w lasach eukaliptusowych i akacjowych, żywiąc się wyłącznie pyłkiem tych roślin. Aby dostać się do nektaru, pędzelnik australijski wsuwa pędzelkowaty język głęboko w długi kielich kwiatu.

Latem (od listopada do grudnia) samica wydaje na świat maleńkie młode.

Przypisy

↑ Syconycteris australis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ O. Thomas. On some Mammals collected by Mr. Albert Meek on Fergusson Island, d’Entrecasteaux Group. „Novitates zoologicae”. 2, s. 163, 1895. (ang.).
↑ Matschie 1899 ↓, s. 99.
1 2 Matschie 1899 ↓, s. 100.
1 2 3 K.Ch. Andersen. Six new fruit-bats of the genera Macroglossus and Syconycteris. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight series. 7 (42), s. 642, 1911. (ang.).
↑ K. Aplin & K.N.K.A.& K.N. Armstrong K. Aplin & K.N.K.A.& K.N., Syconycteris australis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2021-3 [dostęp 2022-05-09] (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 87. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ W.C.H. Peters. Herpetologische notizen. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1867, s. 13 (przypis), 1868. (niem.).
↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Syconycteris australis. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-05-09].
1 2 3 4 5 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 98. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
↑ Zijlstra ↓, s. N#20012.
↑ Zijlstra ↓, s. N#20013.
↑ Zijlstra ↓, s. N#20014.
↑ Zijlstra ↓, s. N#20015.
↑ Zijlstra ↓, s. N#20016.
↑ Zijlstra ↓, s. N#20017.
↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 654, 1904. (ang.).
↑ The Key to Scientific Names ↓, australis [dostęp 2022-05-10] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, crassa [dostęp 2022-05-10] .
↑ B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2009, s. 135. ISBN 978-0-8018-9304-9. (ang.).
↑ The Key to Scientific Names ↓, finschi [dostęp 2022-05-10] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, keyensis [dostęp 2022-05-10] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, major [dostęp 2022-05-10] .
↑ Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 143, OCLC 637083062 (ang.).
↑ The Key to Scientific Names ↓, papuana [dostęp 2022-05-10] .
1 2 N. Giannini, C. Burgin, V. Van Cakenberghe, S. Tsang, S. Hintsche, T. Lavery, F. Bonaccorso, F. Almeida & B. O’Toole: Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 104–105 isbn = 978-84-16728-19-0. (ang.).

Bibliografia

P. Matschie: Die Fledermäuse des Berliner Museums für Naturkunde. 1. Lieferung. Die Megachiroptera des Berliner Museums für Naturkunde. Berlin: G. Reimer, 1899, s. 1–102. (niem.).
Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997
J.S. Zijlstra: Home. Hesperomys project. [dostęp 2022-05-09]. (ang.).
The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Syconycteris australis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Thomas-2] O. Thomas. On some Mammals collected by Mr. Albert Meek on Fergusson Island, d’Entrecasteaux Group. „Novitates zoologicae”. 2, s. 163, 1895. (ang.).

[CITEREFMatschie1899[https://www.biodiversitylibrary.org/page/33099197_99]-3] Matschie 1899 ↓, s. 99.

[CITEREFMatschie1899[https://www.biodiversitylibrary.org/page/33099198_100]-4] 1 2 Matschie 1899 ↓, s. 100.

[Andersen-5] 1 2 3 K.Ch. Andersen. Six new fruit-bats of the genera Macroglossus and Syconycteris. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight series. 7 (42), s. 642, 1911. (ang.).

[iucn-6] K. Aplin & K.N.K.A.& K.N. Armstrong K. Aplin & K.N.K.A.& K.N., Syconycteris australis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2021-3 [dostęp 2022-05-09] (ang.).

[miiz-7] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 87. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[Peters-8] W.C.H. Peters. Herpetologische notizen. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1867, s. 13 (przypis), 1868. (niem.).

[Wilson&Reeder-9] D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Syconycteris australis. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-05-09].

[Burgin&inni-10] 1 2 3 4 5 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 98. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20012_N#20012]-11] Zijlstra ↓, s. N#20012.

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20013_N#20013]-12] Zijlstra ↓, s. N#20013.

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20014_N#20014]-13] Zijlstra ↓, s. N#20014.

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20015_N#20015]-14] Zijlstra ↓, s. N#20015.

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20016_N#20016]-15] Zijlstra ↓, s. N#20016.

[CITEREFZijlstra[http://hesperomys.com/n/20017_N#20017]-16] Zijlstra ↓, s. N#20017.

[Palmer-17] T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 654, 1904. (ang.).

[18] The Key to Scientific Names ↓, australis [dostęp 2022-05-10] .

[19] The Key to Scientific Names ↓, crassa [dostęp 2022-05-10] .

[Beolens&inni-20] B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2009, s. 135. ISBN 978-0-8018-9304-9. (ang.).

[21] The Key to Scientific Names ↓, finschi [dostęp 2022-05-10] .

[22] The Key to Scientific Names ↓, keyensis [dostęp 2022-05-10] .

[23] The Key to Scientific Names ↓, major [dostęp 2022-05-10] .

[Jaeger-24] Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 143, OCLC 637083062 (ang.).

[25] The Key to Scientific Names ↓, papuana [dostęp 2022-05-10] .

[Giannini&inni-26] 1 2 N. Giannini, C. Burgin, V. Van Cakenberghe, S. Tsang, S. Hintsche, T. Lavery, F. Bonaccorso, F. Almeida & B. O’Toole: Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 104–105 isbn = 978-84-16728-19-0. (ang.).