Półtylczak - narzędzie uformowane w wyniku obróbki specjalnie przygotowanego półsurowiaka. Obrobiony półsurowiak nazywa się półtylcem, i sposób obróbki półtylca stanowi jedną z podstaw taksonomii półtylczaków. Zgodnie z tym kluczem wyróżnia się:
- półtylczaki właściwe
- z półtylcem prostym poprzecznym
- z półtylcem ukośnym
- z półtylcem wklęsłym
- z półtylcem esowatym
- półtylczaki typu Kostienki
- półtylczaki typu Bertonne
Półtylczaki znane były wśród kultur paleolitu środkowego, a w górnym paleolicie nastąpił wzrost ich popularności.
Przypisy
- 1 2 3 4 Bolesław Ginter, Janusz Krzysztof Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu, mezolitu i neolitu, wyd. 3, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 96-97, ISBN 83-01-03563-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.