Oundle School
Independent school

Oundle School,
widok z iglicy Kościoła Świętego Piotra
God Grant Grace
Państwo

 Wielka Brytania

Miejscowość

Oundle

Adres

Peterborough PE8 4GH

Data założenia

1556

Liczba uczniów

> 1100

Dyrektor

Sarah Kerr-Dineen

Położenie na mapie Northamptonshire
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Położenie na mapie Anglii
52°28′55,85″N 0°28′08,76″W/52,482181 -0,469100
Strona internetowa

Oundle School – szkoła prywatna z internatem, działająca w Oundle (Northampton) prawdopodobnie od 1485 roku, od 1556 roku zarządzana i finansowana (z inicjatywy Sir Williama Laxtona) przez Grocers’ Company, uzyskująca wysokie pozycje w rankingach jakości nauczania, trzecia pod względem wielkości szkoła tego rodzaju w Anglii po Eton i Millfield w Street (Mendip) k. Glastonbury. Poza staraniami o utrzymanie wysokiego poziomu naukowego absolwentów kadra szkoły dba o rozwój ich zdolności adaptacyjnych, inteligencji emocjonalnej i kultury osobistej.

W latach 1892–1922 dyrektorem szkoły był Frederick William Sanderson, konsekwentny reformator programów i metod nauczania (zob. edukacja progresywistyczna), którego idee przedstawiono m.in. w książkach: „Sanderson Of Oundle”, biografia nazywana oficjalną (zbiór wspomnień 50. byłych uczniów, 1923) i The Story of a Great Schoolmaster (H.G. Wells, 1924).

Oundle School ukończył m.in. Richard Dawkins (uczeń w latach 1954–1959), autor eseju na temat reorganizacji szkoły przez F.W. Sandersona, opublikowanego pod tytułem The joy of living dangerously (2002), pol. Radość niebezpiecznego życia (2014). Napisał m.in., że „cudownie sandersonowski feniks” powstaje z popiołów – w czasie wizyty w szkole spotkał uczniów i uczennice, którzy pracują w godzinach pozalekcyjnych budując np. samochody sportowe (w czasie trzech lat własnymi samochodami wyjechało do domów 15 absolwentów)

Przypisy

  1. ↑ Gavin Horgan (headmaster): Welcome to Millfield. [w:] Strona internetowa szkoły Millfield [on-line]. [dostęp 2019-09-03]. (ang.).
  2. ↑ Mrs Sarah Kerr-Dineen: Welcome from the Head. [w:] Strona internetowa Oundle School [on-line]. [dostęp 2019-09-02]. (ang.).
  3. ↑ Oundle. [w:] Guide to Independent Schools [on-line]. [dostęp 2019-09-02]. (ang.).
  4. ↑ Frederick Soddy. Edukacja w nowej erze. „Nature”. 105, s. 561, 1 lipca 1920. Nature Research. DOI: 10.1038/105561a0. ISSN 0028-0836. (ang.).
  5. ↑ Sanderson Of Oundle. The Macmillan Company, 1928 (digit. 2004-05-04), s. 368 ss.
  6. ↑ H.G. Wells: The Story of a Great Schoolmaster. H.G. Wells Library, 22 Sept. 2016 (ed I 1924), s. 128 ss. ISBN 1-4733-3357-1. (A Project Gutenberg of Australia, eBook by Roy Glashan, Jun 2013); Chapter I. Sanderson the Man; Chapter II. The Modernisation of Oundle School; Chapter III. The Replacement of Competition by Group Work; Chapter IV. The Re-Establishment of Relations Between School and Reality; Chapter V. The Growth of Sanderson Shown in His Sermons and Scripture Lessons; Chapter VI. The War and Sanderson's Propaganda of Reconstruction; Chapter VII. The House of Vision And The School Chapel; Chapter VIII. The Last Lecture
  7. 1 2 Richard Dawkins. The joy of living dangerously. „The Guardian”, 6 Jul 2002. Guardian News & Media Limited. ISSN 0261-3077. (ang.).
  8. 1 2 1.8. Radość niebezpiecznego życia. W: Richard Dawkins: Kapłan diabła. Opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości. Gliwice: Helion SA, 2014, s. 71–81. ISBN 978-83-246-7262-2.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.