| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2013) |
456 |
| Strefa numeracyjna |
61 |
| Kod pocztowy |
64-320 |
| Tablice rejestracyjne |
PZ i POZ |
| SIMC |
0581043 |
Położenie na mapie gminy Buk | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu poznańskiego | |
| 52°21′19″N 16°34′19″E/52,355278 16,571944 | |
| Strona internetowa | |
Otusz – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk.
Integralne części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0581050 | Józefowo | część wsi |
Historia
Wieś była wzmiankowana w 1284 jako własność Tomisława z Szamotuł. Późniejszymi właścicielami byli: Jakób Niegolewski i Łukasz Otuski (w 1580) i Seweryna Krzycka (ok. 1793). Wieś szlachecka Othusz położona była w 1580 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) Otusz należał do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Otusz należał do okręgu bukowskiego i był siedzibą majętności o tej samej nazwie, której właścicielem był Jan Sierakowski. W skład majątku Otusz wchodziły ponadto: Niepruszewo, folwark Józefowo, Kalwy oraz folwark Wygoda. Według spisu urzędowego z 1837 wieś liczyła 393 mieszkańców i 36 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku wieś liczyła 11 domostw z 93 mieszkańcami. Majątek (dominium) o powierzchni 1014,40 ha liczył 23 domostwa i 357 mieszkańców i wchodził w skład dóbr niepruszewskich. Właścicielem był ks. Henryk XIV Reuss, a wcześniej ppłk Józef Sierakowski. Okręg dominialny obejmował także folwarki Józefowo i Wygoda.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Miejscowość dała nazwę przystankowi kolejowemu Otusz, znajdującemu się ok. 2 km na południowy wschód, na terenie wsi Skrzynki.
W miejscowości znajduje się katolicka kaplica filialna parafii św. Wawrzyńca w Niepruszewie.
Przypisy
- ↑ Demografia. UMiG Buk. [dostęp 2015-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 września 2015)]. (pol.).
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 895 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 95883
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- 1 2 GUS. Rejestr TERYT
- 1 2 3 4 5 6 7 Otusz, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 765.
- ↑ Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 22.
- 1 2 3 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 198-201.
- ↑ Jan Maj, Alicja Dziewulska: Mapa topograficzna Polski N-33-129/130: Poznań. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-150-X.