Otto Wladislaus Eduard Konstantin von Garnier (ur. 1 maja 1859 w Prudniku, zm. 17 czerwca 1947 w Hechingen) – niemiecki wojskowy w stopniu generała kawalerii podczas I wojny światowej.

Życiorys

Urodził się 1 maja 1859 roku w Prudniku. Jego ojcem był pruski lejtnant Otto Wladislaus Aloys Joseph Ernst Eduard von Garnier (1830–1908), a matką Agnes Laurette von Mitzlaff (1837–1914).

1 października 1876 dołączył do 6 Pułku Huzarów im. Hrabiego Goetzena jako podchorąży. Później został rotmistrzem sztabu generalnego w Berlinie. Podczas służby w 14 dywizji Cesarstwa Niemieckiego w Szczecinie 22 marca 1897 został awansowany do rangi majora, a 11 września 1903 został podpułkownikiem w 2 Gwardii Ułanów w Berlinie.

Podczas I wojny światowej dowodził 4 Dywizją Kawalerii, V Korpusem Rezerwowowym i VII Korpusem Rezerwowym. Brał udział w walkach o Szampanię, bitwie pod Haelen, bitwie o Liège i bitwie nad Sommą. 21 listopada 1914 został poważnie ranny pod Ciechanowem. 17 listopada 1916 został odznaczony najwyższym niemiecki orderem wojskowym Pour le Mérite.

Wycofał się ze służby w marcu 1918 i wrócił do Prudnika, gdzie 20 sierpnia 1929 jego córka Huberta (1902–2001) poślubiła generała piechoty Dietricha von Choltitza. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Hechingen, gdzie zmarł 17 czerwca 1947. Został pochowany na cmentarzu w Baden-Baden razem z córką Hubertą zięciem Dietrichem von Choltitzem.

Odznaczenia

• Order Królewski Korony (II klasy)
• Odznaka za Służbę
• Order Lwa Zeryngeńskiego (I klasy)
• Order Zasługi Wojskowej (Krzyż Oficerski)
• Order Domowy i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika
• Krzyż Honorowy Reusski
• Order Alberta (Krzyż Komandorski II Klasy)
• Order Domowy Lippeński (III klasy)
• Order Korony Wirtemberskiej (Krzyż Honorowy)
• Order Oranje-Nassau
• Order Świętego Stanisława (II klasy)
• Krzyż Zasługi Wojskowej (II klasy)
• Krzyż Żelazny (I i II klasy)
• Order Hohenzollernów
• Pour le Mérite

Przypisy