Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, faza Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty a Księżyc w tym czasie zbliża się do nowiu. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest jako oświetlona tylko zachodnia część widocznej strony Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla część powierzchni Księżyca zwróconą w stronę Ziemi pod małym kątem, więc jego formy morfologiczne w tym obszarze są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu.

Podczas ostatniej kwadry (oraz pierwszej) amplituda pływów morskich jest obniżona i określane są one jako pływy kwadraturowe.

Uwagi

  1. ↑ Zachodnia część z punktu widzenia położenia na Księżycu; wschodnia część tarczy Księżyca dla obserwatora patrzącego z Ziemi.
  2. ↑ To znaczy obszaru, nad którym Ziemia jest w zenicie oraz innych na tym samym południku.

Przypisy

  1. ↑ Słownik. PTMA Białystok, 2006. [dostęp 2013-12-11].
  2. 1 2 Przemysław Rudź: Atlas nieba. Bielsko Biała: Wydawnictwo Pascal, 2008, s. 106–108. ISBN 978-83-7513-658-6.
  3. ↑ Wojciech Rutkowski, Michał Matraszek: Ostatnia kwadra Księżyca w grudniu. Klub Astronomiczny Almukantarat, 2003-12-01. [dostęp 2013-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-17)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.