| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Województwo | |
| Lokalizacja | |
| Struga 5 rzędu | |
| Długość | 12,64 km |
| Powierzchnia zlewni |
50,03 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | przy wsi Turowo |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Gwda |
| Miejsce |
na południowy wschód od Gołębiewa |
| Wysokość |
124,9 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Szczecinek | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego | |
Osoka – struga, prawy dopływ Gwdy o długości 12,64 km i powierzchni zlewni 50,03 km².
Osoka ma źródło przy południowej części wsi Turowo i przy linii kolejowej nr 405. Stąd płynie w kierunku wschodnim, przy wsi Omulna. Następnie przepływa bardziej na północny wschód, odbierając od prawego brzegu wody Siedlickiej Strugi. Dalej przepływa przez obszar między wsiami Żółtnica i Drawień, a następnie uchodzi na zalesionym terenie, na południe od osady Gołębiewo do Gwdy.
Do 1945 r. niemiecką nazwą strugi była Altmühlfließ. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę Osoka.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Osoka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2018-02-10].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 199, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Osoka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2018-02-10].
- ↑ Osoka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2018-02-10].
- ↑ Arkusz 2366 Thurow. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1937.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 7)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.