Opactwo w dąbrowie (niem. Abtei im Eichwald) – obraz namalowany w latach 1809-10 przez niemieckiego malarza romantycznego, Caspara Davida Friedricha. Znajduje się w Alte Nationalgalerie w Berlinie.

Historia powstania

Obraz został po raz pierwszy zaprezentowany publicznie w 1810 roku na wystawie zorganizowanej przez Akademię Sztuk Pięknych w Berlinie wraz z pendantem Mnich nad morzem (niem. Der Mönch am Meer). Będąc pod jego wielkim wrażeniem obraz kupił Fryderyk Wilhelm III, król pruski.

Opis i interpretacja

Obraz ma orientację poziomą. W jego dolnej części widać mnichów zmierzających w orszaku pogrzebowym w kierunku zrujnowanego cmentarza. Niosą trumnę i krzyż – symbol nadziei. Kolorystyka obrazu dzieli go formalnie i symbolicznie na dwie części – niebo i ziemię – to, co doczesne i ponadczasowe. Surowość architektury gotyckiej ruin starego klasztoru oraz nagie, powykrzywiane pnie drzew odznaczają się na tle wieczornego nieba. Fragment budowli gotyckiej z ostrołukowym oknem na obrazie wzorowany jest na ruinach opactwa cystersów w Eldenie.

Przypisy

Bibliografia

• Raffaela Russo: Friedrich. T. 13. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, seria: Klasycy Sztuki.brak strony w książce