Opactwo w Durrow

Opactwo w Durrow
Mainistir Darú
	; Pozostałości opactwa
Państwo	Irlandia
Miejscowość	Durrow
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	opactwo
Założyciel klasztoru	Kolumba opat z Hy
Data budowy	VI w.
	Położenie na mapie Irlandii Opactwo w Durrow
	53°16′22″N 7°48′01″W/53,272778 -7,800278

Opactwo w Durrow – dawny klasztor w Durrow w hrabstwie Offaly w Irlandii.

W 2010 roku sześć wczesnośredniowiecznych klasztorów chrześcijańskich, w tym opactwo w Durrow, zostało wpisanych na irlandzką listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Irlandia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia

Opactwo zostało założone przez Kolumba opata z Hy, najprawdopodobniej pomiędzy rokiem 585 a 589. Beda Czcigodny podaje, że miało to miejsce przed wyjazdem opata do Brytanii, natomiast biograf Kolumby – Adamnan z Hy, że po jego wyjeździe, a podczas jednej z wizyt Kolumby w Irlandii. Opactwo znajdowało się w strategicznym miejscu nieopodal geograficznego środka Irlandii i zaraz na południe od Slighe Mghór (ang. The Great Way) – głównego szlaku przecinającego wyspę z zachodu na wschód (współcześnie pomiędzy Kilbeggan a Tullamore w hrabstwie Offaly).

Kolumba powierzył budowę opactwa mnichowi Laisrénowi (swojemu krewnemu), któremu pozostawił precyzyjne wytyczne. Pierwsze zabudowania wznoszone były z drewna i nie zachowały się do czasów współczesnych.

Opactwo wkrótce zyskało na znaczeniu – w 630 roku w Durrow lub jego pobliżu odbył się synod w sprawie obchodzenia Wielkanocy. Spoczął tu m.in. król Domnall Midi z klanu Cholmáin. Dzięki dogodnemu położeniu klasztor był odwiedzany przez licznych pielgrzymów, co przyczyniło się do jego bogactwa.

Niewiele wiadomo o dziejach opactwa w wiekach późniejszych. Kroniki wspominają o bitwie pomiędzy Durrow a miastem klasztornym Clonmacnoise w 764 roku, podczas której Durrow straciło 200 ludzi. Kroniki Ulsteru odnotowują spalenie wielu klasztorów wraz z ich bibliotekami, w tym opactwa w Durrow, w roku 1095.

W XII w., z inicjatywy Malachiasza, w Durrow założono klasztor augustiański, który został doszczętnie zniszczony w 1175 roku.

Po reformacji i rozwiązaniu wielu klasztorów, opactwo w Durrow zostało zamknięte w 1541 roku, a jego kościół stał się kościołem parafialnym i funkcjonował do końca XIX w. Opuszczone opactwo popadło w ruinę. Do dziś z oryginalnych artefaktów zachowały się jedynie kamienny wysoki krzyż (High Cross) i studnia. Prawie trzymetrowy krzyż, najprawdopodobniej z IX w., zdobią sceny ze Starego i Nowego Testamentu z charakterystycznymi przedstawieniami ludzi i ich emocji.

W 2010 roku sześć wczesnośredniowiecznych klasztorów chrześcijańskich, w tym opactwo w Durrow, zostało wpisanych na irlandzką listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Irlandia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Księga z Durrow

W opactwie przechowywano bogato iluminowany, pergaminowy manuskrypt z II połowy VII w. z łacińskim przekładem czterech Ewangelii – najstarszy znany rękopiśmienny ewangeliarz z terenu Wysp Brytyjskich – tzw. Księgę z Durrow.

Obserwacje astronomiczne

W lipcu 1054 roku mnisi w Durrow mieli zaobserwować nagłe pojawienie się na niebie niezwykle jasnej gwiazdy, co zostało odnotowane w Kronikach Czterech Mistrzów. Mary Mulvihill podaje, że jest to jedyna znana obserwacja wybuchu supernowej w 1054 roku na terenie Europy.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Robert Jennings: Durrow Monastery. W: George Thomas Kurian, Mark A. Lamport: Encyclopedia of Christian Education. Rowman & Littlefield, 2015, s. 423–424. ISBN 978-0-8108-8493-9. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 Neil Jackman: Ireland's Ancient East: A Guide to Its Historic Treasures. The Collins Press, 2016. ISBN 978-1-84889-561-4. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
↑ Tomás Ó'Carragáin: Churches in Early Medieval Ireland: Architecture, Ritual and Memory. Yale University Press, 2010, s. 122. ISBN 978-0-300-15444-3. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
1 2 William M. Johnston: Encyclopedia of Monasticism. Routledge, 2013, s. 661–662. ISBN 978-1-136-78716-4. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
↑ UNESCO: Early Medieval Monastic Sites. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
1 2 Mary Mulvihill: Ingenious Ireland: A County-by-County Exploration of the Mysteries and Marvels of the Ingenious Irish. Simon and Schuster, 2003, s. 276. ISBN 978-0-684-02094-5. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).
↑ Daniel McCarthy, Aidan Breen. Astronomical observations in the Irish annals and their motivation. „Peritia”. 11 / 1997, s. 1-43, 1997. ISSN 0332-1592. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Jennings-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Robert Jennings: Durrow Monastery. W: George Thomas Kurian, Mark A. Lamport: Encyclopedia of Christian Education. Rowman & Littlefield, 2015, s. 423–424. ISBN 978-0-8108-8493-9. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[Jackman-2] 1 2 3 4 5 6 Neil Jackman: Ireland's Ancient East: A Guide to Its Historic Treasures. The Collins Press, 2016. ISBN 978-1-84889-561-4. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[Ó'Carragáin122-3] Tomás Ó'Carragáin: Churches in Early Medieval Ireland: Architecture, Ritual and Memory. Yale University Press, 2010, s. 122. ISBN 978-0-300-15444-3. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[Johnston-4] 1 2 William M. Johnston: Encyclopedia of Monasticism. Routledge, 2013, s. 661–662. ISBN 978-1-136-78716-4. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[unescoTL5527-5] UNESCO: Early Medieval Monastic Sites. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[Mulvihill276-6] 1 2 Mary Mulvihill: Ingenious Ireland: A County-by-County Exploration of the Mysteries and Marvels of the Ingenious Irish. Simon and Schuster, 2003, s. 276. ISBN 978-0-684-02094-5. [dostęp 2018-03-19]. (ang.).

[McCarthy-7] Daniel McCarthy, Aidan Breen. Astronomical observations in the Irish annals and their motivation. „Peritia”. 11 / 1997, s. 1-43, 1997. ISSN 0332-1592. (ang.).