| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość |
austriacka |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo |
Olga Wisinger-Florian (ur. 1 listopada 1844 w Wiedniu, zm. 27 lutego 1926 w Grafenegg) – austriacka malarka specjalizująca się w pejzażu, reprezentantka Stimmungsimpressionismus.
Życiorys
Urodziła się 1 listopada 1844 roku w Wiedniu, w mieszczańskiej rodzinie. Od dziecka uczyła się malować i grać na instrumentach muzycznych, jednak dla gry na pianinie musiała porzucić lekcje malarstwa. Studiowała u Juliusa Epsteina w Konserwatorium Wiedeńskim i w latach 1868–1873 dawała koncerty, lecz kontuzja ręki przekreśliła jej dalszą karierę muzyczną. Po wyjściu za mąż za aptekarza Franza Wisingera, w 1875 roku urodziła syna, Oskara.
Po kontuzji ręki powróciła do malarstwa, najpierw pobierając lekcje u Melchiora Fritscha, po czym kontynuowała naukę u Augusta Schaeffera. W latach 1880–1884 uczęszczała na lekcje do Emila Jakoba Schindlera, gdzie zaczęła rywalizować z Marie Egner i Carlem Mollem, którzy również kształcili się na jego prywatnych zajęciach. W jej wczesnych pracach widać silny wpływ Schindlera, który wybierał za nią tematy i kompozycje jej prac, jednak po opuszczeniu jego kurateli wypracowała własny styl, który charakteryzował się intensywnymi kolorami i bardziej realistycznymi pejzażami. Od 1881 roku brała udział w corocznych wystawach w Künstlerhaus.
Wraz z Tiną Blau i Marie Egner od lat 80. XIX wieku należała do awangardy austriackiego pejzażu. Oprócz pejzaży częstym motywem jej prac były kwiaty. W swych dziełach wykorzystywała skrajną perspektywę, duże zbliżenia i odległy horyzont, w ten sposób eksperymentując z nowym spojrzeniem na przestrzeń, które dawała rodząca się wtedy fotografia. Choć jej twórczość zaliczana jest do impresjonizmu, a dokładniej do austriackiego Stimmungsimpressionismus, jej artystyczne poszukiwania w pracach z lat 90. XIX wieku uprzedziły dokonania ekspresjonistów.
Należała do najbardziej nagradzanych artystek swoich czasów. Jej prace cieszyły się uznaniem tak mieszczaństwa, jak i arystokracji. Jeden z jej obrazów nabył Franciszek Józef I, a jej pracownię odwiedzili m.in. arcyksiężna Klotylda i król Bułgarii. Po 1897 roku zaczęła wystawiać w budynku Secesji w Wiedniu, brała także udział w wystawach zagranicznych, m.in. w Londynie, monachijskiej Nowej Pinakotece, czy w Galerii Narodowej w Pradze. Podczas wystawy światowej w 1888 roku zdobyła wyróżnienie, a podczas Expo w 1900 roku w Paryżu została nagrodzona brązowym medalem.
Przez całe życie angażowała się w walkę o prawa kobiet. Torowała kobietom drogę w świecie sztuki, działając za kulisami: wykorzystując towarzyskie kontakty oraz zjednując sobie nowych sprzymierzeńców dzięki sile swojej osobowości. Odegrała kluczową rolę w organizacji pierwszych wystaw artystek. Przez 17 lat przewodniczyła żeńskiemu związkowi pisarek i artystek Verein der Schriftstellerinnen und Künstlerinnen Wien. Wraz z m.in. Marie Egner współzałożyła żeńską grupę artystyczną ośmiu artystek, która od 1901 roku wystawiała w salonie Pisko.
Ze względu na pogarszający się stan wzroku, w 1910 roku wycofała się z życia towarzyskiego.
Zmarła 27 lutego 1926 roku w Grafenegg. Otrzymała honorowe miejsce na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Galeria
- Schneerosen, 1885
- Mohnblumenstrauß am Fenster, rok nieznany
- Am Wiesengrund, rok nieznany
- Frühstück in Karlsbad, 1895
- Landschaft, 1906–1908
- Im Garten, ok. 1910
- Bisamberg, rok nieznany
Przypisy
- 1 2 3 4 Wisinger-Florian, Olga, [w:] Benezit Dictionary of Artists, Oxford University Press, 2011, ISBN 978-0-19-977378-7, OCLC 662407525 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Olga Wisinger-Florian, [w:] Gale Biography Online Collection, Gale, 2020. Gale In Context: Biography, Gale, 2020 [dostęp 2021-05-10] (ang.).
- 1 2 3 4 Julie M. Johnson, The Memory Factory: The Forgotten Women Artists of Vienna 1900, Purdue University Press, 2012, s. 254, ISBN 978-1-55753-613-6 [dostęp 2021-05-11] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Olga Wisinger-Florian [online], wisinger-florian.info [dostęp 2021-05-11] (ang.).
- 1 2 3 4 5 OLGA WISINGER-FLORIAN [online], Leopold Museum [dostęp 2021-05-10] (ang.).
- 1 2 Julie M. Johnson, The Memory Factory: The Forgotten Women Artists of Vienna 1900, Purdue University Press, 2012, s. 251, ISBN 978-1-55753-613-6 (ang.).