Olga Sawicka

Olga Sawicka (1969)
Data i miejsce urodzenia

7 lutego 1932
Poznań

Data i miejsce śmierci

2 kwietnia 2015
Skolimów-Konstancin

Zawód, zajęcie

tancerka

Miejsce zamieszkania

Poznań

Narodowość

polska

Rodzice

Stanisław Sawicki
Gertruda Walkowiak

Małżeństwo

Jerzy Kulesza (1953),
Hugues Steiner

Odznaczenia

Olga Sawicka (ur. 7 lutego 1932 w Poznaniu, zm. 2 kwietnia 2015 w Skolimowie-Konstancinie) – polska tancerka i choreograf, primabalerina Opery im. St. Moniuszki w Poznaniu (1963-1974), kierownik baletu w Teatrze Muzycznym w Poznaniu (1974-1976).

Życiorys

Córka Stanisława i Gertrudy z d. Walkowiak. Czas II wojny światowej spędziła w Poznaniu. W 1945 – po wyzwoleniu miasta – uczęszczała do szkoły podstawowej w której pobierała lekcje rytmiki. Przeniosła się do Szkoły Baletowej. Tam przez 2 lata uczyła się pod kierunkiem Stanisława Miszczyka i Jerzego Kaplińskiego.

Absolwentka studia baletowego przy Teatrze Wielkim w Poznaniu. Występowała w Operze Poznańskiej (1947-49), Operze Śląskiej w Bytomiu (1949-53) i Operze Warszawskiej (1953-61).

Studiowała balet w Paryżu u Lubov Jegorowej, Preobrażeńskiej i Wiktora Gzowskiego. Odbyła tournée po Niemczech, Szwajcarii, Francji, Monte Carlo. Występowała także w Teatrze Wielkim w Moskwie, w Norwegii, Szwecji, na Kubie, Genui (1968), Liége (1969), Trieście (1968), Turynie (1968), Strasburgu (1969), we Włoszech (1970, 1972), Oslo (1971), Göteborgu (1971). Po małżeństwie z Hugues Steinerem zamieszkała we Francji. Powróciła do Polski w 1963.

W latach 1963–1974 primabalerina Opery im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. 24 czerwca 1975 odbył się wieczór pożegnalny artystki, w którym wystąpiła jako gospodyni-konferansjerka. W Operze Poznańskiej wystąpili wtedy: Barbara Bittnerówna, Witold Gruca, Stanisław Szymański, Ewa Głowacka, Miłosz Andrzejczak, Joanna Górska, Jolanta Rybarska, Małgorzata Potyńczuk, Izabela Kwiecień. Od 1 września 1974 do 31 stycznia 1976 była kierownikiem baletu w poznańskim Teatrze Muzycznym, rezygnując z tej funkcji, wycofała się z czynnego życia artystycznego.

O jej występach wypowiadano się:

... rozbraja, zniewala, oczarowuje. Bez wzruszenia nie można na nią patrzeć [...] Posiada ona dwie cechy, jej wśród wszystkich polskich tancerek w największym stopniu właściwe: jakaś promieniująca, nieskazitelna czystość i naturalna, jakby wrodzona perfekcja techniczna. Połączmy te dwie cechy, dodajmy do nich niezwykłą wrażliwość, subtelną wyrazistość, muzykalność a zrozumiemy, dlaczego Julia Sawickiej staje się kreacją wznoszącą się na prawdziwe wyżyny sztuki choreograficznej.

Tacjanna Wysocka, „Teatr”

Publiczność Helsinek doznać mogła niezapomnianych przeżyć, kiedy primabalerina Opery Warszawskiej Olga Sawicka i jej partner Witold Borkowski występowali w naszej Operze. Olga Sawicka jest tancerką, która z wyjątkową ekspresją oddaje wzloty uczuć, której technika jest płynna, swobodna, czasem aż sięgająca akrobatyki. Jej sztuka równowagi jest zachwycająca, a wyjątkowo wysokie arabeski radują oko [...] Burza oklasków i fala kwiatów przez rampę na scenę

Polska Julia zawojowała naszą publiczność, Suomen Sosialidemokraatti

Francuski aktor Gérard Philipe zapytany w Warszawie, co zrobiło na nim największe wrażenie, odpowiedział: „Dwie rzeczy: Stare Miasto i Olga Sawicka jako Julia”.

W 2009 ukazała się poświęcona jej książka Stefana Drajewskiego Życie z tańcem (Wydawnictwo Poznańskie) ISBN 978-83-7177-667-0.

Jej pogrzeb odbył się w Alei Zasłużonych na cmentarzu Junikowie w Poznaniu (AZ-2-P-20D)17 kwietnia 2015.

Ważniejsze partie

  • tytułowa – Giselle, A. Adama
  • tytułowa – Ognisty ptak, I.F. Strawiński
  • Odetta-Odylia – Jezioro łabędzie, P. Czajkowski
  • Julia – Romeo i Julia, S.S. Prokofiew
  • Amelia – Mazepa, T. Szeligowski

Film

  • 1950 – Warszawska premiera – film fabularny, nie występuje w czołówce,
  • 1954 – Uczta Baltazara – film fabularny, jako Halina Stępczyńska,
  • 1957 – Julietta ze snów – spektakl telewizyjny, jako Julietta,
  • 1959 – Olga Sawicka i Bogdan Bulder. Koncert TV – film dokumentalny.

Odznaczenia i nagrody

Odznaczenia

Nagrody

  • Nagroda Kulturalna Miasta Poznania za rok 1967
  • Statuetka Terpsychory – nagroda wręczona podczas Poznańskiej Wiosny Baletowej w Poznaniu (2006)

Uwagi

  1. ↑ Z zawodu stolarz.
  2. ↑ Przeniosła się do tej opery wraz z grupą poznańskich tancerek kierowaną przez Jerzego Kaplińskiego.
  3. ↑ Przeniosła się tam po zawarciu małżeństwa z Jerzym Kuleszą.
  4. ↑ Według „Rzeczpospolitej” był to bogaty przemysłowiec francuski.
  5. ↑ Dyrektorem baletu był Conrad Drzewiecki.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Jacek Marczyński: Wspomnienia dawnej gwiazdy "Rzeczpospolita" z 14 stycznia 2010; on-line: .
  2. 1 2 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1969 s. 111.
  3. 1 2 3 4 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1977 s. 102.
  4. ↑ Stefan Drajewski, Olga Sawicka nie żyje (1932 -2015) [online], gloswielkopolski.pl, 2 kwietnia 2015 [dostęp 2015-04-04] (pol.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Polska kinematografia, filmy i ich twórcy: Olga Sawicka w: filmpolski.pl.
  6. 1 2 3 4 Ludzie tańca w: taniecpolska.pl.
  7. 1 2 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1977 s. 103.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1977 s. 104.
  9. 1 2 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1969 s. 112.
  10. ↑ Tadeusz Świtała: Teatr Muzyczny w latach 1956–1981 "Kronika Miasta Poznania" 4/1981 s. 68.
  11. ↑ Cytat z przełomu 1954/1955 za "Kroniką Miasta Poznania" nr 1/1969 s. 112 oraz nr 1/1977 s. 103.
  12. ↑ Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1969 s. 113.
  13. ↑ Olga Sawicka: Nekrologi: Polska Głos Wielkopolski. Wspomnij Bliskich. [dostęp 2015-04-15]. (pol.).
  14. ↑ Wyszukiwarka grobów w Poznaniu.
  15. 1 2 3 Laureaci nagród "Kronika Miasta Poznania" 1/1969 s. 114.
  16. ↑ Obchody Międzynarodowego Dnia Tańca. mkidn.gov.pl, 27 kwietnia 2009. [dostęp 2012-12-29].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.