Okuń

Herb Okuń
Typ herbu

szlachecki

Alternatywne nazwy

Ocunye, Okonie, Okunie

Pierwsza wzmianka

1435

Okuń (Ocunye, Okonie, Okunie) – polski herb szlachecki o niepewnym wizerunku.

Opis herbu

Istnieją rozbieżne poglądy na to, jak wyglądał herb Okuń.

Kasper Niesiecki blazonował herb następująco:

W polu rogacina podwójnie przekrzyżowana, zaćwieczona na kuli-świecie.

Klejnot – trzy pióra strusie.

Tak samo herb opisuje Seweryn Uruski.

Stanisław Chrząński przypisuje herbowi zieloną tynkturę pola, zaś barwę kuli błękitną ze złotym okuciem. Tadeusz Gajl zaczerpnął barwę pola od Chrząńskiego, ale barwę godła pozostawił nieznaną.

Józef Szymański nie zgadza się z tą rekonstrukcją, twierdząc, że herb Okunie, zaginiony w XVI wieku, jest nieznany z wizerunku.

Według Stanisława Dziadulewicza natomiast, herb ten jest tożsamy z Beliną, a Okunie to jedno z zawołań Beliny.

Najwcześniejsze wzmianki

Pierwsza wzmianka pisana z 1435. Zaginął według Szymańskiego w XVI wieku.

Etymologia

Według Szymańskiego, Okunie jest nazwą imionową lub obrazową.

Herbowni

Lista nazwisk znajdująca się w artykule pochodzi z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla. Według jego ustaleń, herb Okuń przysługiwał 10 rodzinom herbownych o nazwiskach:

Ichnatowicz, Janczewski, Okoniewski, Okoniowski, Okoński, Okuniek, Okuniewicz, Okuniowski, Okuń, Pieńkowski.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 7. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 67.
  2. ↑ Seweryn Uruski: Rodzina.Herbarz szlachty polskiej. T. 12. Warszawa: 1915, s. 286.
  3. ↑ Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
  4. 1 2 3 Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 197. ISBN 83-7181-217-5.
  5. ↑ Stanisław Dziadulewicz. Herb Okuń vel Okunie. „Miesięcznik Heraldyczny”. 17, s. 157-158, 1938. Warszawa.
  6. ↑ Józef Szymański: Herbarz średniowiecznego rycerstwa polskiego. Warszawa: PWN, 1993, s. 262. ISBN 83-01-09797-3.
  7. ↑ Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 406-539. ISBN 978-83-60597-10-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.