Okręt pancerny – ogólne określenie wczesnych okrętów z silnikiem parowym posiadających opancerzenie, budowanych w drugiej połowie XIX wieku.

Termin ten używany jest w polskiej terminologii przede wszystkim dla zbiorczego określenia okrętów o napędzie parowym wyposażonych w pancerz budowanych od lat 50. do około lat 70. XIX wieku, w okresie, kiedy dopiero kształtowały się koncepcje okrętów opancerzonych poszczególnych klas (określanych angielskim terminem ironclad).

W tym znaczeniu, określenie to obejmuje okręty klasyfikowane wówczas m.in. jako fregaty pancerne, korwety pancerne, pancerniki wieżowe, pancerniki kazamatowe, monitory, baterie pływające, pancerne taranowce i inne, trudne czasami do innego sklasyfikowania. Pod koniec XIX wieku wykształciła się z okrętów pancernych klasa ukształtowanych pancerników generacji przeddrednotów, jako głównych i najsilniejszych okrętów stanowiących o sile flot (okrętów liniowych). Ponadto wykształciły się klasy mniejszych okrętów posiadających pancerz: monitorów, kanonierek pancernych, pancerników przybrzeżnych, krążowników pancernopokładowych i krążowników pancernych.

II wojna światowa

Ponadto, "okręt pancerny" (niem. Panzerschiff) był oficjalną niemiecką klasą okrętów typu Deutschland z lat 30. XX wieku (tzw. potocznie "pancerników kieszonkowych").

Przypisy

  1. ↑ Klimczyk 2002 ↓, s. 5.
  2. ↑ Tak używane np. w: Jan Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985, ISBN 83-215-3259-4, s.60-63, 136.
  3. ↑ Klimczyk 2002 ↓, s. 52, 72.

Bibliografia

  • Tadeusz Klimczyk: Pancerniki. Warszawa: Lampart, 2002, seria: Ilustrowana Encyklopedia Techniki Wojskowej. XX. ISBN 83-86776-66-8. OCLC 749175614. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.