Okimono (jap. 置物, 置き物 oki-mono) – (1) tu: ozdoba, przedmiot dekoracyjny, obiekt umieszczony w tokonomie (wnęce służącej jako przestrzeń dekoracyjna w japońskim pokoju washitsu); (2) przywódca bez realnej władzy.

W drugiej połowie XIX wieku w Japonii te wyroby artystyczne zastąpiły netsuke, noszone do stroju kimono. Upowszechniał się strój europejski i artyści wykonujący te miniaturowe breloki zaczęli tworzyć okimono. Również w Europie wielu kolekcjonerów zainteresowanych było kupnem takich figurek.

Figurki, nieco większe od netsuke, wykonywane były głównie z kości słoniowej. Charakteryzują się różnorodnością tematyczną i wysokim poziomem wykonania. Tak jak w netsuke przedstawiają one różne postacie z dalekowschodniej mitologii, wojowników, gejsze, różne zwierzęta. Artyści stosowali naturalistyczne podejście do tematu, dbali o detale i dekoracyjność przedmiotów.

Pod koniec XIX wieku zaczęto także wykonywać okimono z metalu. W 1876 roku zakazano w Japonii noszenia broni białej. Artyści specjalizujący się dotąd w wykonywaniu ozdobnych opraw mieczy zajęli się produkcją figurek okimono. Stosowali oni całą paletę technik zdobniczych metalu jak: cyzelowanie, ażurowanie, rytowanie, zdobienie emalią. Stosowali różne metale i stopy metali w jednym wyrobie, najczęściej jednak wykonywali figurki z brązu.

W Japonii powstawały też metalowe, wykonane najczęściej z żelaza, przegubowe rzeźby smoków, homarów, krewetek i innych zwierząt, także szkielety ludzi nazywane jizai-okimono. Kręgosłup takich rzeźb był zbudowany z oddzielnych płyt, które umożliwiały zginanie ciała zwierząt. Czasem ruchome były też kończyny, język, pazury.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1288, 1444. ISBN 4-7674-2015-6.
  2. ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 179. ISBN 978-4-385-13107-8.
  3. 1 2 3 4 5 Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, ISBN 978-83-213-4726-4.
  4. ↑ Małgorzata Martini: Rzeźba w Sztuka japońska w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Kraków: Muzeum Narodowe w Krakowie Fundacja Kyoto-Kraków Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz, 1994
  5. ↑ Przegubowy smok i inne jizai okimono. [dostęp 2021-05-03].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.