Odruch źreniczny – mechanizm adaptacji oka do zmieniającej się ilości światła padającego na siatkówkę. Średnica źrenicy maleje wraz ze zwiększaniem się natężenia promieni świetlnych (np. zbliżaniem się obserwowanego przedmiotu).

Łuk odruchowy

(Dotyczy tylko odruchu na światło - odruch na ciemność przebiega przez ośrodek rzęskowo-rdzeniowy w rdzeniu kręgowym C8-Th1)

Droga dośrodkowa: receptorem jest siatkówka. Dalej droga biegnie nerwem wzrokowym i pasmem wzrokowym (za skrzyżowaniem wzrokowym - chiasma opticum) przez ciało kolankowate boczne do wzgórków górnych i pola przedpokrywowego (area pretectalis). Z jądra przedpokrywowego podążają dalej neuronami pośrednimi do obu jąder dodatkowych nerwu III (parzyste jądro Westphala - Edingera) - dlatego reakcja jednej źrenicy w prawidłowych warunkach "przenosi się" na drugą źrenicę.

Droga odśrodkowa - od jądra dodatkowego n. III wraz z pozostałymi włóknami nerwu okoruchowego do oczodołu. W tym miejscu oddzielają się włókna przywspółczulne przedzwojowe do zwoju rzęskowego, gdzie przełączają się na neuron zazwojowy, unerwiający mięsień zwieracz źrenicy (efektor).

Odruch źreniczny może występować u człowieka, który nie ma żadnych funkcji wzrokowych. Może też nie występować u widzącej osoby, np. w wyniku zniszczenia drogi odruchu lub gdy brzeg tęczówki jest przyklejony do przedniej powierzchni soczewki.

W sytuacji eksperymentalnej, gdy światło eksponowane jest tylko do jednego oka, odruch bezpośredni występuje w stymulowanym oku, pośredni zaś (tj. również zwężenie źrenicy – myosis) w drugim oku (reakcja konsensualna).

Zobacz też

Przypisy

  1. Jeffrey Bloom, Mahsaw Motlagh, Craig N. Czyz, Anatomy, Head and Neck, Eye Iris Sphincter Muscle, „StatPearls (Internet)”, Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2022, PMID: 30335285 [dostęp 2022-11-04].
  2. 1 2 Charlotte A. Hall, Robert P. Chilcott, Eyeing up the Future of the Pupillary Light Reflex in Neurodiagnostics, „Diagnostics”, 8 (1), 2018, s. 19, DOI: 10.3390/diagnostics8010019, ISSN 2075-4418, PMID: 29534018, PMCID: PMC5872002 [dostęp 2022-11-04].
  3. Alison P. Belliveau, Anisha N. Somani, Rimal H. Dossani, Pupillary Light Reflex, „StatPearls (Internet)”, Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2022, PMID: 30725865 [dostęp 2022-11-04].

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.