| Odorrana supranarina | |||
| (Matsui, 1994) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Odorrana supranarina | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Odorrana supranarina – gatunek płaza bezogonowego z rodziny żabowatych (Ranidae). Występuje endemicznie na japońskich wyspach Iriomote i Ishigaki. Cechuje się krępym ciałem i dorasta do 10,3 cm długości. Zasiedla górskie potoki, w których rozmnaża się od października. Samica składa około 1100 jaj. Gatunek zagrożony w związku z niewielkim zasięgiem występowania oraz degradacją środowiska.
Wygląd
Stosunkowo duży płaz. Samce dorastają do 6,0–7,6 cm, a samice do 8,2–10,3 cm. Ciało krępe, z trójkątną, wydłużoną głową. Pysk spiczasty (u samic nieco bardziej tępy). Nozdrza znajdują się w połowie odległości pomiędzy oczami i czubkiem pyska. Kończyna przednia mocno zbudowana, jej palce nie są spięte błoną pławną, a ich opuszki rozszerzają się, tworząc przylgi. Kończyny tylne dość krótkie, 2,5 razy dłuższe od kończyn przednich. Palce u stóp spięte są grubą błoną pławną, mają również przylgi na opuszkach. Zaobserwowano dużą zmienność w ubarwieniu pomiędzy poszczególnymi osobnikami. Grzbiet ma zazwyczaj barwę od jasnobrązowej do zielonkawobrązowej. Grzbiet, klatka piersiowa i brzuch są gładkie. Żaba ta ma słabo widoczne fałdy grzbietowo-boczne oraz fałdy nadbębenkowe. U samców obecna jest również para worków rezonansowych.
Zasięg występowania i siedlisko
Endemit. Występuje jedynie na japońskich wyspach Iriomote i Ishigaki, na których zasiedla okolice potoków płynących przez górskie lasy oraz nadrzeczne lasy nizinne tuż poza roślinnością namorzynową.
Rozmnażanie i rozwój
Okres u różnych populacji rozpoczyna się w październiku, u innych nawet pod koniec marca. Do rozrodu dochodzi w zbiornikach wodnych położonych na dużych wysokościach, a także w potokach u podnóży gór. Samica składa około 1100 jaj tworzących zwartą galaretowatą masę składającą się z dwóch warstw. Skrzek przyczepiony jest zazwyczaj do podwodnych kamieni lub do warstwy martwych liści. Pojedyncze jajo ma średnicę 2,6–2,9 mm. Kijanki są smukłe, spłaszczone grzbietobrzusznie, mają również długi, umięśniony ogon.
Status
Gatunek zagrożony (EN) w związku z małym, poszatkowanym zasięgiem występowania oraz postępującą degradacją jego środowiska naturalnego.
Przypisy
- ↑ Odorrana supranarina, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 Darrel R. Frost, Odorrana supranarina (Matsui, 1994), [w:] Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.2 [online] [dostęp 2024-05-12] (ang.).
- 1 2 3 Odorrana supranarina, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Odorrana supranarina, [w:] AmphibiaWeb [online], University of California, Berkeley, CA, USA [dostęp 2020-08-01].