Nyamwezi, nazywani także Banyamwesi – jedna z większych grup Bantu zamieszkująca Tanzanię. Ich populacja obejmuje ponad 1,7 mln osób z największym zagęszczeniem w północno-zachodniej części kraju. Posługują się językiem nyamwezi. Pod względem języka i kultury są blisko spokrewnieni z ludem Sukuma.

Nyamwezi utrzymują się głównie dzięki rolnictwu zbożowemu, a do głównych upraw należą sorgo, proso i kukurydza. Główną uprawą przeznaczoną na handel jest ryż. Nyamwezi od dawna słyną jako podróżnicy i pracownicy poza własnym krajem. Jako tragarze stali się znani w całej Afryce Wschodniej.

Termin Nyamwezi pochodzi z języka suahili i oznacza „ludzi Księżyca”. Uważa się, że pierwsi osadnicy Nyamwezi utworzyli małe społeczności na obecnym obszarze w XVI i XVII wieku, które wyrosły na większe królestwa rządzone przez mtemi, czyli króla. Jedną z ważniejszych postaci historycznych jest Mirambo, który był wodzem od 1860 do 1884 roku. Chwilę przed śmiercią stworzył imperium środkowoafrykańskie, które obejmowało większą część regionu Unyamwezi.

Wierzenia

Duchowość Nyamwezi kształtują tradycyjne religie plemienne, islam i chrześcijaństwo. Pomimo nawracania przez islam i chrześcijaństwo wielu wciąż uzupełnia swoje religie praktykami plemiennymi. Mimo że wierzą w potężnych bogów zwanych Likube (Najwyższy Bóg), Limatunda (Stwórca), Limi (Słońce) i Liwelolo (Wszechświat), najczęstszą praktyką jest kult przodków.

Tradycyjna duchowość Nyamwezi koncentruje się na związku między żywymi, a ich przodkami. Przodkowie są postrzegani jako podtrzymujący tradycję, prawo i wartości ludu. Uważają, że duchy przodków są w stanie interweniować w sprawy żywych, aby pokazać swoje zadowolenie lub – częściej – wyrazić swój gniew. Niehonorowanie przodków jest oznaką braku szacunku dla kultury i tradycji Nyamwezi i z pewnością doprowadzi to do niekorzystnych konsekwencji, zwykle chorób.

Wciąż popularni są szamani oraz składanie ofiar z owiec lub kóz.

Przypisy