Nurzaniec błotny (Pelodytes punctatus) – gatunek płaza z rodziny nurzańcowatych.

Występowanie

Zachodnia Europa, Hiszpania, Francja, Belgia, północno-zachodnie Włochy. Żyje na lądzie, na wilgotnych łąkach, wrzosowiskach, oraz wśród zarośli w dolinach rzek. Występuje na terenach nizinnych. Nie potrafi zagrzebywać się w ziemi.

Opis

Osiąga długość około 5 cm. Ciało jest krępe głowa płaska, skóra pokryta brodawkami. Źrenice oczu szparkowate, pionowo ustawione. Rezonatory bardzo słabo rozwinięte, niewidoczne na zewnątrz. Brak modzeli podeszwowych. U samców w okresie godowym występują jedynie niewielkie, ciemno ubarwione, modzele godowe na 2 pierwszych palcach przednich kończyn, na przedramieniu i ramieniu oraz na brzuchu w okolicy mostka. Ubarwienie grzbietu bardzo zmienne, zazwyczaj szare, brązowe lub oliwkowe z zielonkawymi, nieregularnymi plamami. brzuch biały.

Odżywianie

Głównie owady i dżdżownice.

Rozród

Na czas godów wchodzi do wody. Odbywają się one wiosną, w silnie zarośniętych, niewielkich, stojących zbiornikach. Na południowym obszarze występowania ma miejsce druga pora godowa przypadająca jesienią. Głos samców jest bardzo słaby. Skrzek w ilości od 1 000 do 1 600 jaj składany jest w postaci krótkiego, grubego, pojedynczego rulonu mocowanego do roślin wodnych. Kijanki osiągają zwykle 3, maksymalnie 6 cm długości.

Przypisy