| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Gmina | |
| Kmet |
Milen Gajdarski |
| Powierzchnia |
31,01 km² |
| Wysokość |
172 m n.p.m. |
| Populacja (2023) • liczba ludności • gęstość |
|
| Nr kierunkowy |
09144 |
| Kod pocztowy |
3241 |
| Tablice rejestracyjne |
ВР |
Położenie na mapie obwodu Wraca | |
Położenie na mapie Bułgarii | |
| 43°22′38,35″N 23°48′02,72″E/43,377319 23,800756 | |
Niwjanin (bułg. Нивянин) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Wraca, w gminie Borowan. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 487 mieszkańców.
Historia
Stara nazwa wsi to Dżuriłowo, prawdopodobnie od imienia Dżurił (tur. Gyuro) i przyrostka nazwy osady „-owo”. Tak nazywała się stara bułgarska średniowieczna osada założona przez Turków pod koniec XIV wieku. Na terenie osady można znaleźć ceramikę późnoantyczną i średniowieczną. W przeszłości we wsi mieszkali także muzułmanie, ale po 1876 roku przenieśli się do Imperium Osmańskiego i w 1893 roku we wsi pozostało już tylko 3 mahometańskich Bułgarów. W 1884 r. rozpoczęto budowę cerkwi „Św. Paraskewy”. Znajdujący się w nim obraz jest dziełem mistrza debyrskiego Wełka Iliewa. W 1908 roku w Dżuriłowie założono czitaliszte, które początkowo mieściło się w domu Tetewenskich. W 1914 r. w Dżuriłowie powstała spółdzielnia rolnicza „Zbawienie”, a w 1933 r. – przedsiębiorstwo hodowli koni „Neron”. W 1935 roku spółdzielnia rolnicza liczyła 150 członków, a towarzystwo hodowli koni – 43 członków. 11 stycznia 1950 roku nazwę Dżuriłowo zmieniono na Niwjanin. To poetycki pseudonim partyzanta Iwana Nedkowa z tej wsi. W ostatnich latach III Królestwa Bułgarii zarejestrowano we wsi działalność 762. pułku brannickiej milicji.
Osoby związane z miejscowością
Urodzeni
- Iwan Niwjanin (1919–1944) – bułgarski poeta, od którego nazwano tę miejscowość
Przypisy
- ↑ Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес [online], Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението [dostęp 2024-02-02] (bułg.).
- 1 2 3 Богдан Николов: От Искър до Огоста. София: ИК „Алиса“, 1996. ISBN 954-596-011-1. [dostęp 2024-01-16].
- ↑ Стоян Райчевски: Българите мохамедани. второ издание. София: Национален музей на българската книга и полиграфия, 2004, s. 83. ISBN 954-9308-51-0.
- 1 2 Майстор Къно Денов и зографът Велко Илиев. [w:] Карта на времето. Дигитален архив на регион Враца XX век [on-line]. kartanavremeto-vratsa.org. [dostęp 2024-01-16]. (bułg.).
- 1 2 Списък на кооперативните сдружения, действали през 1935 година, по места. София: 1936, s. 1, 40.
- ↑ Списание "Орле", стр. 387 - Дигитално копие @ Българската литературна класика – знание за всички. Неизвестни архиви и културни контексти