Nilgiritar leśny

Nilgiritar leśny
	Nilgiritragus hylocrius
	(Ogilby, 1838)
	; Nilgiritar leśny; w Eravikulam National Park
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	Cetartiodactyla
Podrząd	przeżuwacze
Infrarząd	Pecora
Rodzina	wołowate
Podrodzina	antylopy
Plemię	koziorożce
Rodzaj	Nilgiritragus; Ropiquet & Hassanin, 2005
Gatunek	nilgiritar leśny
Synonimy
	Hemitragus hylocrius
	Hemitragus hylocrius
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; zagrożony

Nilgiritar leśny (Nilgiritragus hylocrius) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju nilgiritar, endemiczny dla terenu południowych Indii. Zamieszkuje Ghaty Zachodnie, w indyjskich stanach Kerala i Tamilnadu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych oznaczając go akronimem EN – gatunek zagrożony.

Systematyka

Nilgiritragus hylocrius jest gatunkiem ssaka z rodziny wołowatych. Lokowany jest w podrodzinie koziorożców. Zoolodzy – jedynie na podstawie badań morfologicznych – lokowali gatunek w obrębie rodzaju Hemitragus (tar) jako Hemitragus hylocrius. W 2005 roku Anne Ropiquet i Alexandre Hassanin – na podstawie badań filogenetycznych – wykazali, że H. hylocrius jest gatunkiem pokrewnym do Ovis (owce). W konsekwencji naukowcy zaproponowali wyodrębnienie H. hylocrius do monofiletycznego rodzaju Nilgiritragus jako Nilgiritragus hylocrius. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” rodzajowi nadano oznaczenie nilgiritar, a gatunkowi Nilgiritragus hylocrius – nilgiritar leśny.

Budowa ciała

Samce nilgiritara leśnego osiągają masę ciała około 100 kg – przy wzroście do 150 cm, a samice około 50 kg – przy wzroście do 110 cm. Tak silny przejaw dymorfizmu płciowego uwypukla się wraz z wiekiem. Po przekroczeniu drugiego roku życia masa ciała samic pozostaje na docelowym poziomie, zaś masa samców rośnie aż do około piątego roku życia.

Tryb życia

Po ciąży trwającej 180 dni samice rodzą zwykle jedno młode. Dzieci dojrzewają powoli i dojrzałość płciową osiągają po około 3 latach. Na wolności nilgiritar leśny może żyć przez 9 lat.

Ekologia

Nilgiritary leśne są roślinożerne. Żerują we wczesnych godzinach porannych i późnym popołudniem. Podstawę ich diety stanowią trawy (ok.64%) i zioła (15%), a uzupełniają ją części krzewów

Nilgiritary leśne zasiedlają stoki gór na wysokości pomiędzy 1200 a 2600 m n.p.m. Zajmują skaliste tereny pokryte trawą. Funkcjonują na otwartym terenie.

Zagrożenia

Liczebność populacji szacuje się na około 1800-2000 dorosłych osobników. Nilgiritar leśny występuje wyłącznie na terenach południowych Indii. Zamieszkuje Ghaty Zachodnie, w indyjskich stanach Kerala i Tamilnadu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych oznaczając go akronimem EN – gatunek zagrożony.

Przypisy

1 2 3 Nilgiritragus hylocrius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 Nilgiritragus hylocrius, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
1 2 3 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
1 2 3 Anne Ropiquet, Alexandre Hassanin. Molecular evidence for the polyphyly of the genus Hemitragus (Mammalia, Bovidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 36 (1), s. 154-168, 2005. ELSEVIER. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.002. ISSN 1055-7903. (ang.).
↑ Clifford G. Rice. Growth, maturation, and physical characteristics of Nilgiri tahr (Hemitragus hylocrius Ogilby). „Journal of the Bombay Natural History Society”. 86 (2), s. 129-134, 1989. Bombay Natural History Society. ISSN 0006-6982. (ang.).
↑ StephenS. Sumithran StephenS., Status and Ecology of the Nilgiri Tahr in the Mukurthi National Park, South India, Virginia Polytechnic Institute and State University, 1997, s. 1-175 (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] 1 2 3 Nilgiritragus hylocrius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] 1 2 3 4 5 6 7 Nilgiritragus hylocrius, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[miiz-3] 1 2 3 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

[Ropiquet-4] 1 2 3 Anne Ropiquet, Alexandre Hassanin. Molecular evidence for the polyphyly of the genus Hemitragus (Mammalia, Bovidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 36 (1), s. 154-168, 2005. ELSEVIER. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.002. ISSN 1055-7903. (ang.).

[Rice-5] Clifford G. Rice. Growth, maturation, and physical characteristics of Nilgiri tahr (Hemitragus hylocrius Ogilby). „Journal of the Bombay Natural History Society”. 86 (2), s. 129-134, 1989. Bombay Natural History Society. ISSN 0006-6982. (ang.).

[Sumithran-6] StephenS. Sumithran StephenS., Status and Ecology of the Nilgiri Tahr in the Mukurthi National Park, South India, Virginia Polytechnic Institute and State University, 1997, s. 1-175 (ang.).