| Data urodzenia |
17 października 1880 |
|---|---|
| Data śmierci |
7 kwietnia 1941 |
| Zawód, zajęcie |
językoznawca, slawista |
| Narodowość |
holenderska |
| Odznaczenia | |
Nicolaas van Wijk (ur. 17 października 1880, zm. 7 kwietnia 1941) – holenderski językoznawca, slawista.
Życiorys
W 1913 r. został mianowany profesorem slawistyki na Uniwersytecie w Lejdzie. Od 1921 r. był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Był przedstawicielem szkoły młodogramatyków, w ostatnich latach życia skierował się w stronę strukturalizmu.
Jego główne prace dotyczą języków bałtyckich, słowiańskich, fonetyki, fonologii, akcentologii i dialektologii języków słowiańskich. Można wśród nich wymienić:
- Die baltischen und slawischen Akzent- und Intonationssysteme (1923)
- Die tschechisch-polnischen Übergangsdialekte... (1928)
- Les langues slaves: de l’unit à la pluralité (1939).
Odznaczenia
- Złoty Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937)
Przypisy
- 1 2 3 4 Wijk Nikolas, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2020-02-06].
- ↑ Wijk, N. van, 1880-1941 [online], Databáze Národní knihovny ČR [dostęp 2020-02-04] (cz.).
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 257, poz. 406 „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej za granicą”.
Linki zewnętrzne
- Nikolas van Wijk – dzieła w bibliotece Polona
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.