Nikodem Kujawa

Nikodem Kujawa
	szeregowiec
Data i miejsce urodzenia	17 sierpnia 1898 ; Głuchowo
Data i miejsce śmierci	18 marca 1920 ; Putyłowicze
	Przebieg służby
Lata służby	1915–1920
Siły zbrojne	Armia Cesarstwa Niemieckiego; Wojsko Polskie
Jednostki	154 pułk piechoty (Armia Cesarstwa Niemieckiego); 50 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa; wojna polsko-bolszewicka
	Odznaczenia

Nikodem Kujawa (ur. 17 sierpnia 1898 w Głuchowie, zm. 18 marca 1920 pod wsią Putyłowicze w gminie Łuhyny) – żołnierz armii niemieckiej i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 17 sierpnia 1898 w Głuchowie, w rodzinie Józefa i Marianny z Wawrzyniaków. Szkołę powszechną ukończył w Komornikach. W 1913 roku został wcielony do armii niemieckiej, w której służył (do 1918 roku) w szeregach 11 kompanii 154 pułku piechoty.

Od 24 lutego 1919 roku w Wojsku Polskim. Jako szeregowiec służył w 3. kompanii kartaczowej 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych. Uczestniczył w wojnie z bolszewicką Rosją. Poległ trafiony pociskiem karabinowym w głowę podczas walk pod wsią Putyłowicze, kiedy jako dowódca obsługi karabinu maszynowego utrzymał swoje stanowisko pod silnym ogniem artylerii nieprzyjaciela, wspieranego pociągiem pancernym i jego oddziałem wypadowym. Śmiertelny postrzał otrzymał podczas zmiany stanowiska.

Rozkazem nr 36 3 Armii z 17 października 1920 odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.2971 z 13 maja 1921 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 23 z dnia 11 czerwca 1921 r.). Miejsce jego spoczynku pozostaje nieznane. Nikodem Kujawa nie zdążył założyć rodziny.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 2149 (106)

Uwagi

↑ Józef Kujawa w wypełnionym 16 kwietnia 1934 kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari, w rubryce 2 „jaki numer orderu wybity na lewej stronie krzyża” wpisał „Nr 106”. Numer ten został na kwestionariuszu przekreślony, a u góry wpisany numer krzyża „2149”. Numer „106” jest numerem legitymacji wystawionej przez Dowództwo 3 Armii.

Przypisy

1 2 Polak (red.) 1991 ↓, s. 81.
1 2 3 Kolekcja ↓, s. 5.
↑ Kolekcja ↓, s. 2, 5.
↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 23 z 11 VI 1921, s. 1035.
↑ Sosialuk 1929 ↓, s. 26.
↑ Kolekcja ↓, s. 1.

Bibliografia

Kujawa Nikodem. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.65-5728 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-31].
Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
Piotr Sosialuk: Zarys historii wojennej 50-go pułku Strzelców Kresowych. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z lat 1920–1937. [dostęp 2020-01-20].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[7] Józef Kujawa w wypełnionym 16 kwietnia 1934 kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari, w rubryce 2 „jaki numer orderu wybity na lewej stronie krzyża” wpisał „Nr 106”. Numer ten został na kwestionariuszu przekreślony, a u góry wpisany numer krzyża „2149”. Numer „106” jest numerem legitymacji wystawionej przez Dowództwo 3 Armii.

[CITEREFPolak_(red.)199181-1] 1 2 Polak (red.) 1991 ↓, s. 81.

[CITEREFKolekcjas._5-2] 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 5.

[CITEREFKolekcjas._2,_5-3] Kolekcja ↓, s. 2, 5.

[CITEREFDziennik_Personalny_MSWojsk.Nr_23_z_11_VI_1921,_s._1035-4] Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 23 z 11 VI 1921, s. 1035.

[CITEREFSosialuk192926-5] Sosialuk 1929 ↓, s. 26.

[CITEREFKolekcjas._1-6] Kolekcja ↓, s. 1.