Nikołaj Nikołajewicz Woronichin
Николай Николаевич Воронихин
Data i miejsce urodzenia

18 lipca 1882
Gatczyna

Data i miejsce śmierci

18 marca 1956
Leningrad

Miejsce spoczynku

Cmentarz Szuwałowski

Zawód, zajęcie

naukowiec

Narodowość

rosyjska

Tytuł naukowy

profesor

Alma Mater

Petersburski Uniwersytet Państwowy

Stanowisko

naczelnik działu hydrobiologii, profesor działu roślin zarodnikowych

Pracodawca

Główny Ogród Botaniczny Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej

Rodzice

Nikołaj Aleksiejewicz Woronichin

Małżeństwo

Tatiana Władimirowna Woronichina

Dzieci

Tatiana Nikołajewna Woronichina (architektka)

Krewni i powinowaci

wnuk: Oleg Szczerbin (wydawca)

Odznaczenia

Nikołaj Nikołajewicz Woronichin (ros. Николай Николаевич Воронихин; ur. 18 lipca 1882 w Gatczynie, zm. 18 marca 1956 w Leningradzie) – rosyjski i radziecki botanik (fykolog, mykolog).

Kariera

Syn Nikołaja Aleksiejewicza Woronichina, petersburskiego lekarza. Spokrewniony dalej z architektem Andriejem Woronichinem. W 1907 roku ukończył Cesarski Uniwersytet Petersburski (przyrodoznawstwo na wydziale fizyczno-matematycznym). Został asystentem Władimira Komarowa. W latach 1912–1922 pracował na Kaukazie, wykładając w Tyflisie, po czym wrócił do Petersburga (wówczas Piotrogrodu, następnie Leningradu). Tam został pracownikiem Głównego Ogrodu Botanicznego Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Pracował w nim przez następne kilkadziesiąt lat. W 1931 roku ogród został włączony w struktury Radzieckiej Akademii Nauk jako jednostka Instytutu Botanicznego im. Komarowa. W 1934 roku został doktorem nauk biologicznych. W ogrodzie botanicznym początkowo zarządzał działem hydrobiologii, a od 1939 roku zajmował stanowisko profesora działu roślin zarodnikowych.

Na początku kariery prowadził badania nad glonami bentosowymi Morza Czarnego. Następnie zajął się fitopatologią roślin uprawianych na Zakaukaziu w zakresie chorób wywoływanych przez grzyby. W połowie lat 20. powrócił do fykologii, opisując florę glonów śródlądowej części europejskiej ZSRR. W 1949 roku wraz z E.W. Szlapinową napisał rozdział „Водоросли” do książki Żyzń priesnych wod SSSR (ros. Жизнь пресных вод СССР), będący pierwszym tego typu opracowaniem słodkowodnej fykoflory ZSRR. Oprócz badań terenowych w rejonie kaukasko-czarnomorskim prowadził badania w północnej części Rosji, na Uralu, Ałtaju i w Jakucji. Jest autorem ponad 165 publikacji naukowych.

Opisał 75 nowych gatunków i 6 rodzajów grzybów, głównie fitopatogenów. Jako autor nazw taksonów jest podpisywany skrótem Woron.

Nagrody i upamiętnienie

Otrzymał Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1946) i nagrodę im. Komarowa (1952).

Dla jego uczczenia Aleksandr Jelenkin nowo opisanemu rodzajowi sinic nadał nazwę Woronichinia (1933).

Uwagi

  1. ↑ Według Bolszej biograficzeskiej encikłopedii 17 lipca.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Воронихин Николай Николаевич (1882 – 1956). Некрополь Санкт-Петербурга и окрестностей. [dostęp 2017-10-31]. (ros.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Wiktorija Utoczkina: Николай Воронихин Nikolay Voronikhin. [w:] Знаменитости [on-line]. peoples.ru, 2017-06-08. [dostęp 2017-11-01]. (ros.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Воронихин Николай Николаевич. Научное Наследие России. [dostęp 2017-10-31]. (ros.).
  4. 1 2 3 4 5 Воронихин, Николай Николаевич. [w:] Большая биографическая энциклопедия [on-line]. [dostęp 2017-10-31]. (ros.).
  5. ↑ Woronichin, Nikolai Nikolaevich (1882-). The International Plant Names Index. [dostęp 2017-11-01]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.