Nikołaj Brżozowski
Николай Бpжозoвский
generał lejtnant
Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1858
Barygino↗

Data śmierci

nie wcześniej niż 1930

Przebieg służby
Lata służby

1874–1918

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego

Jednostki

Twierdza Łomża,
Twierdza Osowiec

Główne wojny i bitwy

wojna rosyjsko-turecka:

wojna rosyjsko-japońska,
I wojna światowa

Odznaczenia

Nikołaj Aleksandrowicz Brżozowski (ros. Николай Александрович Бpжозoвский; ur. 20 grudnia 1857?/1 stycznia 1858 we wsi Barygino w guberni twerskiej, zm. po 1930) – rosyjski wojskowy, generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego.

Życiorys

W wieku 16 lat rozpoczął naukę wojennego rzemiosła i zarazem służbę w armii rosyjskiej wstępując do Połockiego Gimnazjum Wojskowego. Już jako chorąży kontynuował dalszą naukę w Drugiej Konstantynowskiej Szkole Wojskowej w Kijowie. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej odbywa praktykę na froncie w 16 bryg. artylerii.

Za walki pod Plewną 7 stycznia 1878 roku został awansowany na podporucznika i nagrodzony Orderem św. Anny 4 klasy. Po zakończeniu wojny, za zasługi na froncie awansowany na stopień porucznika, a także zostaje kawalerem Orderu św. Włodzimierza IV klasy. Następnie pełnił służbę liniową na Dalekim Wschodzie jako dowódca kompanii. W listopadzie 1884 roku awansowany do stopnia sztabskapitana, a w grudniu 1892 na kapitana. W 1893 roku nagrodzony Orderem św. Anny 3 klasy. W 1900 roku brał udział w tłumieniu zbrojnego powstania w Chinach, gdzie w okresie listopad 1900 – czerwiec 1901 dowodził artylerią oblężniczą. 15 czerwca 1901 roku jako podpułkownik został skierowany do artylerii fortecznej twierdzy Port Artur. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej został 4-krotnie ranny. 22 sierpnia 1904 zostaje na pułkownika. Za wykazane męstwo otrzymał Złoty Oręż i Order św. Włodzimierza 3 klasy. Po kapitulacji garnizonu 5 stycznia 1905 roku dowódca wojska na Dalekim Wschodzie wyznaczył go do komisji zajmującej się doprowadzeniem do gotowości bojowej Nadamurskiego OW.

W lipcu 1906 roku przeniesiony z Władywostoku do Twierdzy Łomża, gdzie 6 sierpnia objął stanowisko dowódcy artylerii. Po redukcji garnizonu tej twierdzy 2 stycznia 1912 roku został przeniesiony do Twierdzy Osowiec, gdzie w stopniu gen. majora objął dowództwo artylerii fortecznej. W 1913 roku odznaczony Orderem św. Stanisława 1 klasy. Po wybuchu I wojny światowej, kierując skutecznie artylerią twierdzy Osowiec powstrzymał szturm w dniach 21–30 września 1914 roku i spowodował odwrót 8 Armii niemieckiej.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Spisok gienierałam po starszinstwu. Sostawlien po 15 aprielja 1914 goda. Pietrograd 1914, s. 725.
  2. ↑ Русские инвалидные дома в Боке Которской — Русский вестник — Черногория [online], rusvestnik.me [dostęp 2018-08-07] (ros.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.