Niki de Saint Phalle

Niki de Saint Phalle (1964)
Imię i nazwisko

Catherine Marie-Agnès Fal de Saint Phalle

Data i miejsce urodzenia

29 października 1930
Neuilly-sur-Seine

Data i miejsce śmierci

21 maja 2002
San Diego

Narodowość

francuska

Dziedzina sztuki

malarstwo, rzeźbiarstwo

Epoka

sztuka współczesna

Strona internetowa

Niki de Saint Phalle właśc. Catherine Marie-Agnès Fal de Saint Phalle (ur. 29 października 1930 w Neuilly-sur-Seine, zm. 21 maja 2002 w San Diego) – francuska rzeźbiarka i malarka.

Życiorys

Będąc nastolatką, pracowała jako modelka. Jej zdjęcia ukazały się m.in. w czasopismach „Life” i „Vogue”. W 1949 poślubiła amerykańskiego pisarza Harry’ego Mathewsa, małżeństwem byli do 1961. Z tego związku urodziło się dwoje dzieci. W latach 50. zrezygnowała z kariery modelki i zaczęła malować. Wpływ na porzucenie dotychczasowego stylu życia miało przeżyte w tym okresie załamanie nerwowe – malarstwo było rodzajem terapii.

Po rozwodzie z Mathewsem związała się ze szwajcarskim rzeźbiarzem Jeanem Tinguelym. Na początku lat 60. zasłynęła jako autorka serii obrazów-tarcz strzelniczych. We wnętrzu białego obrazu de Saint Phalle ukrywała pojemniki z farbą, które po jego przestrzeleniu wypływały i malowały dzieło. W tej samej dekadzie stworzyła swoje pierwsze rzeźby.

Międzynarodową sławę przyniosły jej gigantyczne plenerowe rzeźby i instalacje realizowane wspólnie z Tinguelym. Jako materiału używała poliestru, dzięki czemu jej rzeźby są bardzo kolorowe. W swoich pracach często wykorzystywała motyw kobiecego ciała.

Do najbardziej znanych realizacji artystki należy pokazana w 1966 w Moderna Museet w Sztokholmie olbrzymka – Nana: Hon. En Kathedral (Ona. Katedra), zrealizowana wspólnie z Tinguelym i Per Olofem Ultvedtem. W długim na 28, szerokim na 9 i wysokim na 6 metrów leżącym na plecach ciele Nany, do którego wchodziło się przez pochwę, umieszczono m.in. kino, ławeczkę dla zakochanych, bar coca-colowy, akwarium czy planetarium oraz szereg instalacji i prac realizujących przedsięwzięcie artystów. Przez pępek zwiedzający wychodzili do Niebieskiej werandy – swoistego hołdu dla Yves’a Kleina.

Od 1994 mieszkała w San Diego, gdzie zmarła 21 maja 2002 z powodu niewydolności płuc.

Niektóre dzieła artystki

  • Fontanna Strawinskiego przed Centrum Pompidou w Paryżu
  • Nany na placu w Hanowerze
  • Ogród Tarota w Toskanii
  • Sun God na terenie uniwersytetu w San Diego
  • Trzy Gracje
  • fontanna Lifesaver w Duisburgu (z Jeanem Tinguleym)

Przypisy

  1. Life & Work - Niki Charitable Art Foundation
  2. 1 2 3 Ken Johnson: Niki de Saint Phalle, Sculptor, Is Dead at 71. nytimes.com, 2002-05-23. [dostęp 2014-10-29]. (ang.).
  3. Life & Work - Niki Charitable Art Foundation
  4. Life & Work - Niki Charitable Art Foundation
  5. 1 2 3 Urszula Usakowska-Wolff: Niki de Saint Phalle, artystka francuska [online], archive.ph [dostęp 2020-01-23] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-24].
  6. 1 2 Hervé Gauville: La sculptrice Niki de Saint Phalle s'est éteinte hier à 71 ans. liberation.fr, 2002-05-23. [dostęp 2014-10-29]. (fr.).
  7. Michael McNay: Niki de Saint Phalle. theguardian.com, 2002-05-23. [dostęp 2014-10-29]. (ang.).
  8. 1 2 Niki de Saint Phalle | Wydarzenie | Culture.pl [online], archive.ph [dostęp 2020-01-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-28].
  9. Danuta Wojtaszczyk, 8 najdziwniejszych budowli w Niemczech, które trzeba zobaczyć przynajmniej raz w życiu [online], Polski Obserwator, 25 stycznia 2023 [dostęp 2024-03-24] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.