Nicolas Grenon
Data urodzenia

ok. 1380

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

1456
Cambrai

Gatunki

muzyka poważna, muzyka średniowieczna

Zawód

kompozytor

Powiązania

szkoła burgundzka

Nicolas Grenon (ur. około 1380, zm. 1456 w Cambrai) – francuski kompozytor.

Życiorys

Prawdopodobnie kształcił się w Paryżu. W 1399 roku był klerykiem przy katedrze Notre-Dame, pełnił też funkcję kanonika przy kościele Saint-Sépulcre. W 1401 roku został subdiakonem, a później diakonem. W latach 1403–1408 kierował chórem chłopięcym przy katedrze w Laon, następnie w latach 1408–1409 był śpiewakiem i nauczycielem gramatyki przy katedrze w Cambrai. Od 1412 do 1419 roku pozostawał w służbie księcia burgundzkiego Jana bez Trwogi. Po śmierci księcia wrócił do Cambrai, gdzie w 1421 roku otrzymał stanowisko maître de musique w katedrze. W latach 1425–1427 przebywał w Rzymie, gdzie był kierownikiem chóru chłopięcego kapeli papieskiej Marcina V. W 1437 roku przebywał w Brugii, w 1440 roku wrócił do Cambrai, gdzie mieszkał do śmierci.

Twórczość

Należał, obok Dufaya i Binchoisa, do czołowych twórców szkoły burgundzkiej. Z jego twórczości zachowało się pięć 3-głosowych pieśni świeckich (3 ronda, 1 ballada i 1 virelai), trzy motety 4-głosowe i jeden motet 3-głosowy oraz niekompletne Et in terra. Pieśni świeckie reprezentują typ polifonicznej chanson francuskiej, dominującą rolę pełni w nich element brzmieniowy. Strukturę tonalnobrzmieniową wyznaczają w nich superius i tenor, kontratenor pełni natomiast rolę głosu uzupełniającego. Motety Grenona stylistycznie zaliczają się do nurtu ars nova, konsekwentnie stosowana jest w nich technika izorytmiczna we wszystkich głosach.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 454. ISBN 83-224-0344-5.
  2. 1 2 3 4 5 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1367. ISBN 0-02-865527-3.
  3. 1 2 Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 324. ISBN 978-83-01-13410-5.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.