Niccolò Manucci (ur. 19 kwietnia 1638 w Wenecji, zm. 1717 ) – włoski pisarz i podróżnik.

Urodzony w rodzinie Pasqualino and Rosa Bellinich. W wieku 14 lat wyjechał do wujka, kupca mieszkającego na Korfu, gdzie wkradł się na statek płynący do Smyrny w Turcji. Dzięki wstawiennictwu Henry'ego Barda, wicehrabiego Bellomont uniknął wyrzucenia z okrętu na pełnym morzu. Po dotarciu do Smyrny dołączył do Henry'ego Barda, z którym dotarł do Indii . Do miasta Surat przybył w 1656 roku w wieku zaledwie 18 lat , gdzie ze względu na swoje europejskie pochodzenia zdołał zdobyć zaufanie Dary Szikoha, najstarszego syna cesarza Indii Szahdżahana i jego najukochańszej żony Mumtaz Mahal. Dostęp do cesarskiego dworu i haremu (podając się za lekarza miał tam dostęp) umożliwił mu zdobycie wielu informacji, które zebrał w swoich wspomnieniach - Storia do Mogor .

Zmarł w 1717 roku w Monte Grande, w pobliżu dzisiejszego Puducherry w południowych Indiach .

Przypisy

Bibliografia

• Biographical Dictionary of Italians. Treccani. [dostęp 2020-05-10]. (wł.).
• The Travels of Niccolao Manucci. Live History India. [dostęp 2020-05-10]. (ang.).
• Waldemar Hansen: Pawi tron. Wyd. 1. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1987. ISBN 83-06-01620-3.