Nibugar

Nibugar
	Berytinus
	Kirkaldy, 1900
	; Nibugar mniejszy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	pluskwiaki
Podrząd	pluskwiaki różnoskrzydłe
Rodzina	smukleńcowate
Podrodzina	Berytinae
Plemię	Berytinini
Rodzaj	nibugar
Synonimy
	Berytinellus Stichel, 1957; Lizinus Mulsant & Rey, 1871; Melorus Mulsant & Rey, 1871; Xanthocerus Mulsant & Rey, 1871;
	Berytinellus Stichel, 1957; Lizinus Mulsant & Rey, 1871; Melorus Mulsant & Rey, 1871; Xanthocerus Mulsant & Rey, 1871;

Nibugar (Berytinus) – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny smukleńcowatych.

Morfologia

Pluskwiaki o wydłużonym i smukłym ciele długości od 4 do 11 mm. Ubarwienie mają ochronne, żółtawe, szarożółte lub żółtobrązowe. Głowa ma wyrostek na czole i dwa owłosione lub nie, wałkowate żeberka biegnące równolegle między oczami złożonymi. Czułki budują cztery człony, z których pierwszy jest wydłużony i buławkowato zgrubiały u szczytu, drugi krótki, trzeci walcowaty i podobnej długości jak pierwszy, a ostatni wrzecionowaty i dłuższy od drugiego. Kłujka również jest czteroczłonowa. Na grubo punktowanej powierzchni przedplecza występują dwa żeberka boczne i jedno środkowe. Trójkątna tarczka ma niewielkie rozmiary. Półpokrywy mają drobno siateczkowate przykrywki i pięć podłużnych żyłek w zakrywce. Formy krótkoskrzydłe mają skróconą zakrywkę i płaski tył przedplecza, który u form długoskrzydłych jest wysklepiony. Zatułów ma ujścia gruczołów zapachowych zasłonięte pleurytami. Odnóża są silnie wysmuklone i mają zgrubienia w odsiebnych częściach ud.

Ekologia i występowanie

Są to owady głównie fitofagiczne, ale uzupełniają swoją dietę żywymi i martwymi stawonogami o niewielkich rozmiarach. Bytują na powierzchni gleby, u podstawy roślin żywicielskich, do których należą przede wszystkim bobowate, choć rzadziej zdarza im się żerować na goździkowatych i wiechlinowatych.

Przedstawiciele rodzaju występują wyłącznie w krainie palearktycznej. W Polsce potwierdzono występowanie 5 gatunków (zobacz: smukleńcowate Polski), natomiast występowanie szóstego jest wysoce prawdopodobne.

Taksonomia

Rodzaj ten wprowadzony został w 1900 roku przez George’a W. Kirkaldy’ego. Klasyfikowany jest monotypowym plemieniu Berytinini. Obejmuje 12 opisanych gatunków:

Berytinus clavipes Fabricius, 1775 – nibugar długorogi
Berytinus consimilis (Horvath, 1885)
Berytinus crassipes (Herrich-Schaeffer, 1835) – nibugar krępy
Berytinus distinguendus (Ferrari, 1874)
Berytinus geniculatus (Horvath, 1885)
Berytinus hirticornis (Brulle, 1836) – nibugar kosmatorogi
Berytinus minor (Herrich-Schaeffer, 1835) – nibugar mniejszy
Berytinus montivagus (Meyer, 1841)
Berytinus setipennis (Saunders, 1876)
Berytinus signoreti (Fieber, 1859) – nibugar jasnonogi
Berytinus strangulatus (Rey, 1888)
Berytinus striola (Ferrari, 1874)

Przypisy

↑ Jiří Zahradník: Przewodnik: Owady. Warszawa: Multico, 2000.
1 2 3 4 5 Barbara Lis. Płaszczyńcowate – Piesmatidae, smukleńcowate – Berytidae, kowalowate – Pyrrhocoridae. „Klucze do oznaczania owadów Polski”. 18 (9), s. 14–28, 2007.
↑ Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera: Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
↑ G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
↑ rodzaj: Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-05-05].
↑ Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: genus Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-05-05].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Zahradnik-1] Jiří Zahradník: Przewodnik: Owady. Warszawa: Multico, 2000.

[Lis-2] 1 2 3 4 5 Barbara Lis. Płaszczyńcowate – Piesmatidae, smukleńcowate – Berytidae, kowalowate – Pyrrhocoridae. „Klucze do oznaczania owadów Polski”. 18 (9), s. 14–28, 2007.

[True-3] Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera: Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).

[CG-4] G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.

[biomap-5] rodzaj: Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-05-05].

[lsf-6] Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: genus Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-05-05].