Niżyn (ukr. Ніжин) – miasto na północnej Ukrainie, w obwodzie czernihowskim, nad rzeką Oster (dorzecze Dniepru), siedziba rejonu niżyńskiego. W 2019 roku liczyło ok. 68 tys. mieszkańców.

Historia

Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1147, pod nazwą Uneneż. W czasach I Rzeczypospolitej, król Zygmunt III Waza, w 1625 roku nadał Niżynowi prawa magdeburskie, dzięki czemu nastąpił dynamiczny rozwój miasta.

W 1820 Bazyli Kukolnik utworzył w mieście gimnazjum nauk wyższych i został jego pierwszym dyrektorem. W czasie zaborów w tutejszym Liceum Prawnym nauczał Antoni Andrzejowski, a naukę pobierał Franciszek Bohuszewicz.

W 1915 w Niżynie uruchomiono komunikację tramwajową, zlikwidowaną w latach 20. XX w. W 1989 Niżyn liczył 80 553 mieszkańców.

Zabytki

• Sobór św. Mikołaja w stylu barokowym z XVII w.
• Grecka cerkiew św. Michała w stylu barokowym z XVIII w.
• Monaster Zwiastowania z XVIII w.
• Ratusz Grecki z XVIII w.
• Magazyn Grecki z XVIII w.
• Cerkiew Wszystkich Świętych w stylu klasycystycznym z XVIII w.
• Stacja pocztowa, obecnie siedziba muzeum

• Sobór św. Mikołaja w Niżynie
• Ratusz Grecki
• Cerkiew Wszystkich Świętych

Gospodarka

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, chemiczny, lekki oraz spożywczy.

Urodzeni w Niżynie

• Dawid Bar-Raw-Haj – izraelski polityk
• Jerzy Czeszejko-Sochacki – polski działacz komunistyczny i poseł na Sejm
• Józef Dziuba – polski pedagog
• Jerzy (Konisski) – ruski teolog, arcybiskup prawosławny w I RP, kaznodzieja i filozof
• Witold Nowodworski – polski historyk
• Ambroży (Zertis-Kamienski) – rosyjski biskup prawosławny
• Kateryna Pawlenko – wokalistka, kompozytorka oraz folklorystka

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Nieżyn, gub. czernihowska, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 144 .
• Niżyn na stronie Rady Najwyższej Ukrainy