Jezioro Nemi – widok od południa | |
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Wysokość lustra |
316 m n.p.m. |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
1,67 km² |
| Wymiary • max długość • max szerokość |
|
| Głębokość • maksymalna |
|
Położenie na mapie Włoch | |
| 41°42′48″N 12°42′07″E/41,713333 12,701944 | |
Nemi (wł. Lago di Nemi, ant. Nemorensis Lacus) – jezioro wulkaniczne w Górach Albańskich we Włoszech, ok. 20 km na południowy wschód od Rzymu.
Jezioro leży u podnóży szczytu Monte Cavo. Jego lustro wody znajduje się na wysokości 316 m n.p.m., 25 m powyżej lustra wody jeziora Albano. Powierzchnia jeziora wynosi 1,67 km², długość maksymalna ok. 1,5 km, maksymalna głębokość 33 m.
W starożytności związane z kultem Diany, której świątynia znajdowała się na północnym brzegu jeziora. Kapłanem bogini był Rex Nemorensis. W pobliżu jeziora miał swą letnią willę Juliusz Cezar.
W jeziorze zatopione zostały dwa wielkie statki, zbudowane z polecenia rzymskiego cesarza Kaliguli. Począwszy od 1446 r. na próżno podejmowano próby dostania się do nich przy użyciu ówczesnych dzwonów nurkowych. Wraki odsłonięto dopiero po wypompowaniu w latach 1928–1929 znacznej części wody z jeziora. Wydobyte do 1932 r., zostały umieszczone w muzeum. Spłonęły w nim w czasie II wojny światowej w 1944 r.