Nemanja Radulović
Imię i nazwisko

Немања Радуловић

Data i miejsce urodzenia

18 października 1985
Nisz

Pochodzenie

serbskie

Instrumenty

skrzypce

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

skrzypek

Instrument
Jean Baptiste Vuillaume, Paris, 1843
Strona internetowa

Nemanja Radulović, cyr. Немања Радуловић (ur. 18 października 1985 w Nisz) – serbski skrzypek.

Życiorys

Gry na skrzypcach uczył się od siódmego roku życia, początkowo w szkole muzycznej w rodzinnym mieście Nisz, w południowej Serbii. Następnie studiował na Akademii Sztuk w Belgradzie oraz na Hochschule für Musik Saar w Saarbrücken u Joshuy Epsteina. W wieku 14 lat został przyjęty do prestiżowego Konserwatorium Paryskiego, gdzie studiował pod kierunkiem Patrice’a Fontanarosy. Brał także udział w kursach mistrzowskich u Yehudi Menuhina, Joshuy Epsteina, Dejana Mihailovica i Salvatora Accardo w Stauffer Academy w Cremonie.

Jego debiut miał miejsce w 2006, w paryskiej Salle Pleyel. Wykonał wtedy, w zastępstwie Maksima Wiengierowa, Koncert skrzypcowy Beethovena z towarzyszeniem Orchestre Philharmonique de Radio France pod dyrekcją Myung-Whun Chunga. Występował z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Münchner Philharmoniker, Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, Sächsische Staatskapelle Dresden, Royal Liverpool Philharmonic, Orchestre Symphonique de Montréal, Orquesta Nacional de Espana, Helsinki Philharmonic Orchestra, Salzburg Camerata, hanowerska NDR Radiophilharmonie, WDR Sinfonieorchester z Kolonii, Orchestre National de Belgique, Orchestre National de Lille, Orchestra Sinfonica Nazionale della RAI z Turynu, Orchestra della Toscana, Royal Philharmonic Orchestra, Copenhagen Philharmonic, Geneva Camerata, Macao Orchestra, Malaysian Philharmonic, Bilbao Orkestra Sinfonikoa oraz Tokyo Symphony Orchestra i tokijską Yomiuri Nippon Symphony.

Radulović jest w równej mierze kameralistą jak i solistą koncertującym. Założył dwa zespoły kameralne: Devil's Trills i Double Sens Orchestra. Daje również recitale solowe, występując w tak renomowanych salach koncertowych jak: nowojorska Carnegie Hall, amsterdamska Concertgebouw, Filharmonia Berlińska, paryskie Salle Pleyel i Théâtre des Champs Élysées, tokijska Suntory Hall, Teatro Colón w Buenos Aires oraz Melbourne Recital Centre.

Występował również w Polsce, z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus” pod dyrekcją Agnieszki Duczmal (2004), Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (2006) i Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus pod dyrekcją Grzegorza Nowaka (2009).

Jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów i nagród muzycznych, m.in. zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Josepha Joachima w Hanowerze (2003) i zdobywcą prestiżowej nagrody Echo Klassik Award w kategorii Best Violin Newcomer of the Year 2015.

Radulović gra na skrzypcach Jeana-Baptiste’a Vuillaume’a z 1843 roku.

Wybrana dyskografia

  • 2005 – Bach, Miletic, Paganini & Ysaye (Transart Live)
  • 2010 – Beethoven, Sonatas for Violin and Piano No. 5 Spring, No. 7, No. 8 – z Susan Manoff (ArtAct)
  • 2011 – Les trilles du diable – Devil's Trills (ArtAct)
  • 2011 – Mendelssohn, Violin Concertos no 1 and 2 (Transart Live)
  • 2011 – Antonio Vivaldi, Aleksandar Sedlar, Nemanja Radulović – Les 5 Saisons (Decca)
  • 2013 – Après un rêve, avec Marielle Nordmann (Transart)
  • 2013 – Paganini Fantasy (Deutsche Grammophon)
  • 2014 – Carnets de Voyage (Deutsche Grammophon)
  • 2014 – Journey East (Deutsche Grammophon)
  • 2016 – Bach (Deutsche Grammophon)
  • 2017 – Tchaikovsky: Violin concerto - Rococo Variations (Deutsche Grammophon)

Przypisy

  1. 1 2 Jean Baptiste Vuillaume, Paris, 1843. [w:] Tarisio [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-17)]. (ang.).
  2. ↑ Violinista Nemanja Radulović nastupa u Nišu. [w:] Južne vesti [on-line]. 2015-11-30. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-17)]. (bośn.).
  3. ↑ Nemanja Radulovic, First Prize 2003. [w:] International Joseph Joachim Violin Competition [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-10)]. (ang.).
  4. 1 2 Nemanja Radulović. [w:] Deutsche Symphonie-Orchester Berlin [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. (niem.).
  5. 1 2 3 4 Nemanja Radulovic. [w:] France Musique [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-09)]. (fr.).
  6. 1 2 3 Nemanja Radulović, violin. [w:] IMG Artists [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-17)]. (ang.).
  7. ↑ Devil's Trills. [w:] ArtAct.org [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-29)]. (ang.).
  8. ↑ Double Sens Orchestra – Milosevic – Radulovic. [w:] Jeunesse [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-17)]. (niem.).
  9. ↑ SW: Jutro w Poznaniu. [w:] GW Poznań nr 278, Kultura [on-line]. 2004-11-27. s. 6. [dostęp 2018-01-17]. (pol.).
  10. ↑ Jolanta Brózda: Młodzi muzycy. [w:] GW Poznań nr 18, Kultura [on-line]. 2006-01-21. s. 7. [dostęp 2018-01-17]. (pol.).
  11. ↑ Katarzyna Chmura: Orkiestra młodych talentów. [w:] GW Gdańsk nr 266, Co Jest Grane [on-line]. 2009-11-13. s. 13. [dostęp 2018-01-17]. (pol.).
  12. ↑ Prize Winners. [w:] International Joseph Joachim Violin Competition [on-line]. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-30)].
  13. ↑ ECHO Klassik 2015: This Year's Prize Winners Have Been Chosen. [w:] Echo Klassik [on-line]. 2015-08-24. [dostęp 2018-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-16)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.