Nelson River Hydroelectric Project – nazwa przedsięwzięcia hydroelektrycznego, które zrealizowano w kanadyjskiej prowincji Manitoba w latach 60. i 70. XX wieku. Projekt miał na celu dostarczenie taniej energii elektrycznej, pozyskiwanej z wody, dla rosnącej populacji prowincji. Składa się z zespołu generatorów, linii przesyłowych oraz dwóch podprojektów: Lake Winnipeg Regulation (LWR, „regulacja jeziora Winnipeg”) oraz Churchill River Diversion (CRD, „przekierowanie wód rzeki Churchill”).

Lake Winnipeg Regulation

Projekt regulacji jeziora Winnipeg miał na celu rozwiązanie problemu, jakim było to, że największe przepływy wód miały miejsce wiosną i latem, podczas gdy największe zapotrzebowanie na energię elektryczną jest zimą. W jego ramach wybudowano zaporę Jenpeg, która zbierała wodę wiosną i latem, a następnie pozwalała na spuszczenie jej do rzeki Nelson zimą. W północnej części jeziora, niedaleko Norway House, powstały też trzy kanały (2-Mile Channel, 8-Mile Channel i Ominawin Channel) omijające wąskie fragmenty rzeki, zwiększając jej przepustowość o 40-50%.

Churchill River Diversion

Celem projektu było skierowanie wód rzeki Churchill do płynącej równolegle Nelson River, aby w ten sposób zwiększyć potencjał energetyczny tej drugiej. Osiągnięto to poprzez budowę na jeziorze Southern Indian Lake w Missi Falls zapory, która podniosła poziom wód jeziora o 3 metry. W wyniku tego woda z jeziora płynie wybudowanym między zatoką South Bay a jeziorem Issett Lake kanałem do rzeki Rat River, a następnie do Burntwood River i do Nelson.

Przeprowadzenie tej operacji skierowało od 75% do nawet 85% wód Churchill do Nelson, jednocześnie zalewając 837 km² terenów wokół jeziora.

Przypisy