| Dreptes thomensis | |||
| (Bocage, 1889) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Dreptes | ||
| Gatunek |
nektarnik posępny | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Nektarnik posępny (Dreptes thomensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Dreptes. Endemit Wyspy Świętego Tomasza. Narażony na wyginięcie.
Taksonomia
Takson ten jako pierwszy opisał portugalski przyrodnik i polityk José Vicente Barbosa du Bocage, nadając mu nazwę Nectarinia thomensis. Opis ukazał się w 1889 roku na łamach czasopisma „Jornal de sciencias mathematicas, physicas e naturaes”. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w monotypowym rodzaju Dreptes. Nie wyróżnia się podgatunków.
Występowanie i biotop
Nektarnik posępny występuje na Wyspie Świętego Tomasza w Zatoce Gwinejskiej, u zachodnich wybrzeży Afryki. Zasiedla wyżej położone lasy oraz otwarte tereny rolnicze.
Morfologia
Długość ciała: samce 20–23 cm, samice 18–19 cm. Masa ciała: samce 21–28 g, samice 18–21 g.
Upierzenie ciemne z zielono-żółtym podogoniem. Ogon długi, czarny z ciemnoniebieskim odcieniem, 3 zewnętrzne pary sterówek z białymi końcówkami. Dziób i nogi czarne. Tęczówka ciemnobrązowa lub czerwona. Samice podobne do samców, ale nieco mniejsze. Osobniki młodociane upierzeniem przypominają dorosłe.
Ekologia i zachowanie
Tryb życia
Długi dziób u nektarnika posępnego pozwala sondować kwiaty (zwłaszcza bananowców), ptak ma też w zwyczaju wspinać się po korze drzew w poszukiwaniu bezkręgowców. Potrafi chwytać owady w locie.
Pożywienie
Pokarm stanowi nektar, miękkie owoce oraz bezkręgowce.
Lęgi
Okres lęgowy trwa od września do stycznia. Prawdopodobnie jest to gatunek poligyniczny; w niektórych lokalizacjach występuje dwa razy więcej samic niż samców. Samica składa 2 białe jaja do gniazda zawieszonego na końcu cienkiej gałęzi (może ono znajdować się na wysokości 10 m nad ziemią).
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje nektarnika posępnego za gatunek narażony (VU – Vulnerable) nieprzerwanie od 1994 roku. Liczebność populacji szacowana jest na 250–999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest przez BirdLife International za prawdopodobnie spadkowy.
Przypisy
- 1 2 Dreptes thomensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Dreptes thomensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2020-09-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-03].
- ↑ José Vicente Barbosa du Bocage. Sur deux espèces à ajoutter à la faune ornithologique de St. Thomé. „Jornal de sciencias mathematicas, physicas e naturaes”. ser. 2, t. 1(2), s. 143–144, 1889. (fr.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-05]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Cheke, R. & C. Mann: Sao Tome Sunbird (Dreptes thomensis), version 1.0. [w:] Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie & E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-11-30]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 David Alderton, Encyklopedia ptaków świata, Warszawa: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 340, ISBN 978-83-8172-650-4 (pol.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagranie głosu. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).