Neil Macleod (ur. 15 stycznia 1847 w Woolwich, Greenwich, zm. 19 maja 1921 w Londynie) – szkocki lekarz, przez większość życia praktykował w Szanghaju. Pamiętany jest głównie za próby leczenia manii przy pomocy przedłużonego snu wywoływanego solami bromu (1897). Był jednym z pionierów radiologii w Chinach.

Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Edynburgu; w 1875 roku otrzymał tytuł licencjata medycyny, w 1880 roku doktora medycyny (z wyróżnieniem). W 1877 ożenił się z Jessie Menzies, córką Henry′ego McClure z Edynburga. Miał dwóch synów i dwie córki. Jego synem był adwokat Ronald Neil Macleod (1880–1947). Młodszy syn Douglas Noel (1886–1931) również był lekarzem.

W 1912 roku był wiceprzewodniczącym II Kongresu Dalekowschodniego Towarzystwa Medycyny Tropikalnej w Hongkongu. W Szanghaju jest ulica jego imienia. W 1924 roku na ścianie Shanghai General Hospital odsłonięto tablicę honorującą Macleoda.

Wybrane prace

Przypisy

  1. Memorial Tablet to Dr N. Macleod. North China Herald June 28, 1924 s. 14
  2. Edward Shorter: Historia psychiatrii - od zakładu dla obłąkanych po erę Prozacu. Warszawa: WSiP, 2005 ss. 222-224
  3. Armorial Families: a Directory of Gentlemen of Coat-Armour. London, 1929 s. 1279
  4. Obituary. The Late Dr Neil Macleod. Archives of Radiology and Electrotherapy 26, 1922
  5. The Singapore Free Press and Mercantile Advertiser, 10 April 1912, s. 2
  6. Deaths in the Service
  7. Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indie 51, s. 280, 1911
  8. Tales of old Shanghai - Library - Fortune magazine Jan 1935. [dostęp 2011-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
  9. Social and Personal. The Straits Times, 8 July 1924, s. 8
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.