Nasionoznawstwo – nauka z obszaru nauk rolniczych, zajmująca się poznaniem morfologii, anatomii, a także procesów fizjologicznych i biochemicznych zachodzących w nasionach roślin dzikich, uprawnych i chwastów podczas ich dojrzewania i spoczynku.

Nasionoznawstwo w dużej mierze opiera się na doświadczalnictwie polowym. Zaliczane jest do nauk praktycznych w odróżnieniu od badań podstawowych.

Dzięki wartości diagnostycznej nasion i dużej ich trwałości, szczególnie tkanek okrywających, nasionoznawstwo odegrało ważną rolę w badaniach paleobotanicznych.

Rozwój nasionoznawstwa

Początkowo nasionoznawstwo wchodziło w zakres botaniki ogólnej, dopiero potem w miarę jej rozwoju wyodrębniła się w osobną dyscyplinę. Do jej rozwoju przyczyniły się m.in. zwiększone zainteresowanie rolnictwa wprowadzaniem do uprawy nowych roślin oraz zwalczanie chwastów. Konieczność opracowania metod oceny wartości materiału siewnego oraz właściwości i cech.

Historia

W Polsce pierwsza stacja kontroli nasion powstała w 1876 roku w Żabikowie pod Poznaniem.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Wiadomości wstępne. W: Danuta Młodzianowska: Nasionoznawstwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 7-10. ISBN 83-09-00272-6.

Bibliografia

  • Danuta Młodzianowska: Nasionoznawstwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, s. 159. ISBN 83-09-00272-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.