Napięcie magnetyczne – skalarna wielkość używana w magnetostatyce charakteryzująca rozkład pola magnetycznego w obwodach magnetycznych.

Napięcie magnetyczne między dwoma punktami pola jest całką liniową natężenia pola magnetycznego wzdłuż drogi między dwoma punktami w tym polu.

${\displaystyle V_{\mathrm {m} }=\int _{\mathrm {A} }^{\mathrm {B} }{\vec {H}}\cdot \mathrm {d} {\vec {s}}\,}$

Jednostką napięcia magnetycznego jest amper.

W stałym polu magnetycznym napięcie magnetyczne jest określane jako różnica potencjałów magnetycznych skalarnych.

Zgodnie z prawem prawem Ampère’a napięcie magnetyczne dla zamkniętej drogi całkowania jest równe prądowi elektrycznemu przepływającemu przez obszar zamknięty tą linią. W szczególności jeśli przez obszar nie przepływa prąd i nie ma w nim magnesów jest napięcie jest równe zero.

${\displaystyle \oint \limits _{C}{\vec {H}}\cdot \mathrm {d} {\vec {l}}=I}$

Linie pola napięcia magnetycznego są prostopadłe do linii natężenia pola magnetycznego.

Wprowadzenie wielkości skalarnej w miejsce wektorowego natężenia pola magnetycznego upraszcza analizę pola magnetycznego.

Przypisy

Bibliografia

• Stanisław Bolkowski: Teoria obwodów elektrycznych. Warszawa: Wydawnictwo WNT, 2012, s. 582. ISBN 978-83-63623-28-9.
• Słownik opanowanych pojęć. eSezam. [dostęp 2023-12-06]. (pol.).