Nancy J. Currie (1995) | |
| Data i miejsce urodzenia |
29 grudnia 1958 |
|---|---|
| Narodowość | |
| Funkcja |
specjalistka misji |
| Łączny czas misji kosmicznych |
41 dni, 15 godzin i 32 minuty |
| Misje | |
| Stopień wojskowy |
pułkownik US Army |
| Wyuczony zawód |
pilot wojskowy |
Nancy Jane Currie-Gregg z d. Decker (ur. 29 grudnia 1958 w Wilmington) – amerykańska astronautka, inżynier, pilot wojskowy. W czasie swojej kariery w NASA czterokrotnie podróżowała w kosmos na pokładzie amerykańskich promów kosmicznych.
Urodziła się w Wilmington, w stanie Delaware. W 1977 roku ukończyła Troy High School w Troy, w stanie Ohio, a następnie otrzymała z wyróżnieniem tytuł licencjata w dziedzinie nauk biologicznych na Ohio State University w 1980 roku.
Przez 23 lata służyła w US Army aż do przejścia na emeryturę w maju 2005 roku. Była instruktorem lotniczym w U.S. Army Aviation Center i służyła na różnych stanowiskach dowódczych. Wylatała ponad 4000 godzin na różnych typach samolotów i śmigłowców. Dosłużyła się rangi pułkownika.
Kariera astronauty
We wrześniu 1987 została przydzielona do Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona jako inżynier symulacji lotu. Została wybrana na astronautkę w 1990 roku, program szkolenia astronautów ukończyła w roku 1991.
Czterokrotnie podróżowała w kosmos. Pierwszy raz na pokładzie wahadłowca Endeavour w ramach misji STS-57 (21 czerwca – 1 lipca 1993). Podczas misji Currie wykonała 22 eksperymenty z dziedziny materiałoznawstwa i nauk o Ziemi, była także operatorką ramienia robotycznego promu podczas wyjścia w otwartą przestrzeń dwóch innych astronautów.
Była także członkiem misji STS-70 na pokładzie promu Discovery (13–22 lipca 1995) oraz STS-88 (wahadłowiec Endeavour; 4–15 grudnia 1998), podczas której załoga rozpoczęła prace nad zbudowaniem Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Currie była głównym operatorem robotycznego ramienia, dzięki któremu połączono w jedną całość rosyjskie i amerykańskie elementy przyszłej stacji.
Ostatnim jej lotem był STS-109 na pokładzie wahadłowca Columbia (1–12 marca 2002), podczas którego Currie sterowała robotycznym ramieniem podczas naprawy teleskopu Hubble’a.
Pracowała na stanowiskach kierowniczych w różnych ośrodkach i biurach NASA. Obecnie (2016) jest głównym inżynierem w NASA Engineering and Safety Center.
Życie prywatne
Trzykrotnie wychodziła za mąż: za Richarda J. Sherlocka, Davida W. Currie (zmarł w 2011) oraz Timothy’ego R. Gregga. Ma jedną córkę.
Wykaz lotów
| Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Nancy J. Currie | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| № | Data startu | Data lądowania | Statek kosmiczny | Funkcja | Czas trwania | |
| 1 | Endeavour F-4 |
|||||
| 2 | Discovery F-21 |
|||||
| 3 | Endeavour F-13 |
|||||
| 4 | Columbia F-27 |
|||||
Zobacz też
- Alfabetyczna lista astronautów
- Grupy i oddziały astronautów
- Lista astronautek
Przypisy
- 1 2 Biogram. [w:] Spacefacts [on-line]. [dostęp 2017-02-21]. (ang.).
- ↑ Mark Wade: Currie, Nancy Jane Sherlock. [w:] Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2017-04-06]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lyndon B. Johnson Space Center, Biographical Data: NANCY JANE CURRIE-GREGG [pdf], styczeń 2016 [dostęp 2017-02-01] (ang.).