Nancy Anne Allen (ur. 24 czerwca 1950 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna.

Wczesne lata

Urodziła się w nowojorskiej dzielnicy Bronx jako najmłodsza z trojga dzieci Florence i Eugene’a Allenów. Jej ojciec był porucznikiem nowojorskiej policji. Jako dziecko była bardzo nieśmiała, więc gdy miała cztery lata jej matka zapisała ją na lekcje tańca. Uczęszczała do Academy of Mount St. Ursula w Bronksie, zanim rodzina przeniosła się do Yonkers. Planowała, że w przyszłości zostanie tancerką. Zainteresowana tańcem nowoczesnym uczęszczała przez rok do High School of Performing Arts, gdzie trenowała taniec. Następnie zapisała się do Jose Quintano’s School for Young Professionals.

Kariera

Pierwszą poważną rolę dostała przez zbieg okoliczności. Kiedy tańczyła w nocnym klubie, została zauważona przez reżysera Hala Ashby’ego, który był nią zachwycony i momentalnie powierzył jej rolę w swoim ówcześnie najnowszym filmie Ostatnie zadanie (1973), w którym partnerowała Jackowi Nicholsonowi i Carol Kane. Po zakończeniu zdjęć rozpoczęła karierę modelki. W listopadzie 1975 była pierwszą kandydatką do głównej roli Carrietty N. „Carrie” White w horrorze Briana De Palmy Carrie (1976) z Amy Irving i Johnem Travoltą, jednak w ostatniej chwili nastąpiła zmiana – tytułową postać zagrała Sissy Spacek, a Allen przyjęła rolę głównej nemezis tytułowej postaci – rozpuszczonej i popularnej znęcającej się nastolatki Christine Hargensen, którą pierwotnie miała zagrać Spacek. W dreszczowcu Ostatnia ofiara (Forced Entry, 1975) u boku Tanyi Roberts i Michaela Tucciego zagrała niewielką rolę jako Hitch Hiker, jedna z ofiar Carla, maniakalnego mordercy kobiet. Dla odmiany wystąpiła jako Pam Mitchell w muzycznej komedii romantycznej Roberta Zemeckisa Chcę trzymać cię za rękę (I Wanna Hold Your Hand, 1978) z muzyką The Beatles, jako Kristina w komedii Briana De Palmy Rodzinka na ekranie (Home Movies, 1979) z Kirkiem Douglasem oraz jako Donna Stratton w komedii wojennej Stevena Spielberga 1941 (1979) z Timem Mathesonem, Johnem Belushim, Danem Aykroydem i Johnem Candym.

Wcieliła się w rolę prostytutki Liz Blake w dreszczowcu De Palmy W przebraniu mordercy (Dressed to Kill, 1980) z Angie Dickinson i Michaelem Caine’em. Za swój występ została nominowana do Złotego Globu jako Nową gwiazda roku i Złotej Maliny dla najgorszej aktorki. W dreszczowcu politycznym De Palmy Wybuch (Blow Out, 1981) wystąpiła jako Sally Bedina, która pomaga próbach ujawnienia spisku dźwiękowcowi – świadkowi wypadku, w którym ginie kandydat na prezydenta. Za rolę Allison Hayes w melodramacie przygodowym Eksperyment Filadelfia (The Philadelphia Experiment, 1984) z Michaelem Paré zdobyła nominację do Nagrody Saturna w kategorii najlepsza aktorka. Kreacja policjantki Anne Lewis w filmie sensacyjnym Paula Verhoevena RoboCop (1988) była ponownie nominowana do Nagrody Saturna w kategorii najlepsza aktorka, a występ w sequelu RoboCop 2 (1990) przyniósł jej kolejną nominację do Nagrody Saturna w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.

Od 26 września 1995 do 10 marca 1996 na Broadwayu grała Margot Wendice w przedstawieniu M jak morderstwo u boku Johna Jamesa i Roddy’ego McDowalla.

Życie prywatne

Na planie Carrie (1976) nawiązała romans z reżyserem Brianem De Palmą, którego poślubiła 12 stycznia 1979. Jednak w 1983 doszło do rozwodu. W latach 1984–1985 związana była z Michaelem Paré. 6 września 1992 wyszła za mąż za komika Craiga Shoemakera, rozwiedli się w 1994. W czerwcu 1998 poślubiła Randy’ego Baileya. 17 maja 2007 rozwiedli się.

Filmografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Nancy Allen w bazie IMDb (ang.)
• Nancy Allen w bazie Filmweb
• Nancy Allen w bazie Notable Names Database (ang.)