Nagrobek Couperina (fr. Le Tombeau de Couperin) – to suita fortepianowa Maurice’a Ravela skomponowana w 1917 roku.

Utwór został napisany w hołdzie dla twórczości wielkiego klawesynisty, na fali modnego wówczas nawrotu do francuskiej muzyki XVIII wieku. Będąc mistrzem pastiszu muzycznego, Ravel nie podrobił jednakże stylu Couperina; kompozycja nawiązuje do Couperina formą suity oraz francuskim charakterem melodii.

Nagrobek Couperina składa się z sześciu części: Prélude, Fugue, Forlane, Rigaudon, Menuet, Toccata. Każda z nich zadedykowana jest jednemu z poległych podczas I wojny światowej przyjaciół Ravela. Dlatego nastrój miniatur, przeplatanych wprawdzie pogodnymi akcentami, ogólnie ma nostalgiczny wydźwięk.

W 1919 roku Ravel, mistrz instrumentacji, dokonał transkrypcji dzieła na orkiestrę (oprócz Fugi i Toccaty).

Przypisy

  1. ↑ T. Chylińska, S. Haraschin, B. Schäffer, Przewodnik koncertowy, s. 642, PWM, wyd. II, Kraków 1973.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.