| Klasa | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia |
Cantieri Navali del Quarnaro, Fiume |
| Położenie stępki |
15 sierpnia 1927 |
| Wodowanie |
8 listopada 1928 |
| Forțele Navale Române | |
| Nazwa |
Constanța |
| Wejście do służby |
8 czerwca 1931 |
| Wycofanie ze służby |
29 sierpnia 1944 |
| MW ZSRR | |
| Nazwa |
Bug |
| Wejście do służby |
14 września 1944 |
| Wycofanie ze służby |
16 kwietnia 1977 |
| Los okrętu |
złomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
1609 ton |
| Długość |
77,95 metra |
| Szerokość |
11,28 m |
| Zanurzenie |
4,1 m |
| Napęd | |
| 2 silniki o mocy 1000 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów |
| Zasięg |
13 000 Mm |
| Uzbrojenie | |
| początkowe: 2 działa 102 mm (2×I) 2 działa plot. 40 mm (2×I) | |
| Załoga |
136 |
NMS Constanța – rumuński okręt-baza okrętów podwodnych z okresu międzywojennego i II wojny światowej, zbudowany we Włoszech. Po wojnie służył w marynarce ZSRR do lat 70. pod nazwą Bug.
Historia
Został zamówiony we włoskiej stoczni Cantieri Navali del Quarnaro w Fiume jako specjalistyczny okręt-baza dla zamówionego równocześnie w tej samej stoczni pierwszego i przez kilka lat jedynego rumuńskiego okrętu podwodnego „Delfinul”. Stępkę pod jego budowę położono 15 sierpnia 1927 roku, a okręt wodowano 8 listopada 1928 roku. W przeciwieństwie do stwarzającego problemy podczas prób okrętu „Delfinul”, który został odebrany dopiero w 1936 roku, okręt-baza został wcielony do służby rumuńskiej 8 czerwca 1931 roku we Fiume, pod nazwą „Constanța” (Konstanca).
Opis
Wyporność standardowa okrętu wynosiła 1350 ton, a pełna – 2300 ton. Inne informacje podają 1609 ton. Długość kadłuba wynosiła 77,95 m, a szerokość 11,28 m. Zanurzenie wynosiło 4,1 m.
Uzbrojenie pierwotnie obejmowało dwie pojedyncze armaty kalibru 102 mm Boforsa o długości lufy L/45 (45 kalibrów) oraz dwie automatyczne armaty przeciwlotnicze kalibru 40 mm Vickers L/39. Wiosną 1941 roku działa 102 mm zostały użyte do uzbrojenia stawiacza min „Amiral Murgescu” i zastąpione przez dwa działa przeciwlotnicze 76 mm L/40 Vickersa, a armaty 40 mm zastąpiono działkami 20 mm Oerlikon. Dodano także dwa podwójne karabiny maszynowe 13,2 mm Hotchkiss.
Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1000 KM. Prędkość maksymalna wynosiła 13 węzłów, a zasięg 13 000 Mm przy prędkości 9 w.
Okręt posiadał między innymi warsztaty mechaniczne i torpedowe oraz wyposażony był w sprzęt nurkowy i ratunkowy dla załóg okrętów podwodnych.
Służba
Okręt przybył do Rumunii 20 czerwca 1931 roku. Pierwszy okręt podwodny wszedł do rumuńskiej służby w 1936 roku, a dwa dalsze dopiero w 1943 roku, wobec czego przed wojną „Constanța” pełniła służbę głównie jako okręt szkolny. Podczas II wojny światowej okręt służył zgodnie z przeznaczeniem jako okręt-baza rumuńskich okrętów podwodnych, a także kutrów torpedowych. Dowódcą okrętu i grupy okrętów podwodnych i kutrów torpedowych (Grupul submarine și vedete torpiloare) był komandor podporucznik Victor Voinescu. 3 sierpnia 1941 roku z działa 76 mm zestrzelono samolot radziecki.
Po zamachu stanu i obaleniu rządu Iona Antonescu, 29 sierpnia 1944 roku został przejęty przez wojska radzieckie w Konstancy, po czym 5 września 1944 roku podniósł banderę marynarki ZSRR. 14 września 1944 roku został wcielony do Floty Czarnomorskiej marynarki ZSRR. 20 października 1944 roku nadano mu nazwę „Bug” (Буг). 4 września 1973 roku został przekształcony w hulk koszarowy pod oznaczeniem PKZ-87 (ПКЗ-87). Został skreślony z listy floty 16 kwietnia 1977 roku i przeznaczony 13 lutego 1978 roku do złomowania, po czym złomowany w Sewastopolu.
Uwagi
- ↑ Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 23, natomiast Jane’s Fighting Ships 1937 ↓, s. 407 podaje tylko niesprecyzowaną wyporność 1350 ton, a Bierieżnoj 1994 ↓, s. 167 określa wyporność 1350 ton jako pełną.
- ↑ Długość 77,95 m wg Jane’s Fighting Ships 1937 ↓, s. 407 (po przeliczeniu ze stóp) i Bierieżnoj 1994 ↓, s. 167, natomiast 77,32 m wg Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 23.
- ↑ Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 23, natomiast Bierieżnoj 1994 ↓, s. 167 i Jane’s Fighting Ships 1937 ↓, s. 407 podają prędkość 13 w i zasięg 12 000 Mm (bez sprecyzowania prędkości).
Przypisy
- 1 2 3 NMS Constanta. WorldWar2.ro Romanian Armed Forces in the Second World War. [dostęp 2022-10-30]. (ang.).
- 1 2 Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 22-23.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 23.
- 1 2 3 Bierieżnoj 1994 ↓, s. 167.
- 1 2 Jane’s Fighting Ships 1937 ↓, s. 407.
- ↑ Jipa Rotaru, Ioan Damaschin: Glorie și dramă: Marina Regală Română, 1940-1945, Ion Cristoiu Publishing, 2000, s. 34, 40, 72 (rum.)
- ↑ Nicolae Koslinski, Raymond Stănescu: Marina română in al doilea război mondial: 1941-1942, Făt-Frumos, 1996, s. 180 (rum.)
- ↑ Bierieżnoj 1994 ↓, s. 166.
Bibliografia
- S. Patianin, M. Barabanow. Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Bałkanskich gosudarstw i stran Wostocznogo Sriediziemnomoria. „Morskaja Kampanija”. 3/2007, 2007. (ros.).
- Siergiej Bierieżnoj: Trofiei i rieparacii WMF SSSR, sprawocznik. Jakuck: 1994. (ros.).
- Jane’s Fighting Ships 1937. Francis McMurtrie (red.). Londyn: Sampson Low, Marston & Co, 1937, s. 407. (ang.).