Fasada Musée Guimet | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
6, place d'Iéna |
| Data założenia |
20 listopada 1889 |
Położenie na mapie Paryża | |
Położenie na mapie Francji | |
Położenie na mapie Île-de-France | |
| 48°51′55″N 2°17′38″E/48,865278 2,293889 | |
| Strona internetowa | |
Musée Guimet, właśc. Musée national des arts asiatiques-Guimet (MNAAG) – muzeum narodowe sztuki azjatyckiej w Paryżu.
Historia
Muzeum zostało założone w Lyonie z inicjatywy francuskiego przemysłowca Émile’a Étienne’a Guimeta (1836–1918) w celu prezentowania własnej kolekcji dzieł sztuki zgromadzonych podczas podroży dookoła świata w 1876 roku. Z wyprawy tej przywiózł 300 obrazów, 600 posągów oraz kilka tysięcy dzieł sztuki japońskiej i chińskiej. Zbiory zostały po raz pierwszy udostępnione publiczności podczas wystawy światowej w Paryżu w 1878 roku, a rok później były prezentowane w nowym muzeum w Lyonie.
Następnie Guimet przekazał swoje zbiory państwu, które ufundowało nowych gmach muzeum na Place d’Iena w Paryżu, dokąd przeniesiono kolekcję i otwarto dla zwiedzających 20 listopada 1889 roku. Początkowo placówka nosiła nazwę Muzeum Religii z uwagi na profil pokazywanych eksponatów. W 1928 roku została przekształcona w Muzeum Narodowe Sztuki Azji po włączeniu do jej zbiorów kolekcji przywiezionych z francuskich ekspedycji i wypraw naukowych do Tybetu, Azji Środkowej, Chin i Kambodży. Do muzeum trafiły artefakty zebrane m.in. przez Charles’a Varata (1842/1843–1893) w Korei, Jacques’a Bacota w Tybecie, Paula Pelliota (1878–1945) i Édouarda Chavannesa (1865–1918) podczas wielkich ekspedycji do Azji Środkowej i Chin. W latach 20. i 30. XX w. muzeum wzbogaciło się o obiekty z wykopalisk prowadzonych przez Francuską Delegację Archeologiczną w Afganistanie, a w 1927 roku przejęło kolekcję Muzeum Indochin w Trocadero. W 1945 roku do muzeum przeniesiono z Luwru kolekcję dzieł z Dalekiego Wschodu, a do Luwru egipskie zbiory Guimeta. W latach 60. XX w. rozbudowano zbiory sztuki Indii.
W latach 1996–2001 przeprowadzono gruntowną renowację gmachu muzeum. Stworzono duże, wolne przestrzenie wystawiennicze i zadbano o oświetlenie naturalnym światłem.
Zbiory
Kolekcja muzeum obejmuje sztukę z terenu Afganistanu i Pakistanu, obszaru Himalajów, regionu Azji południowo-wschodniej i Azji środkowej a także z Chin, Korei, Indii i Japonii. W zbirach muzeum znajduje się również kolekcja Riboud – kolekcja tkanin azjatyckich.
- Figura Bodhisattwy, Gandhara
- Figurka młodej kobiety grającej w polo, Chiny, Dynastia Tang
- Z cyklu Tysiąc obrazów morza, Hokusai Katsushika, 1833–1834
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Histoire du musée Guimet. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- 1 2 3 4 5 6 Kiciński 2006 ↓, s. 145.
- ↑ Afghanistan – Pakistan. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Himalaya. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Asie du sud est. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Asie centrale. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Chine. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Corée. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Inde. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Japon. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Textiles. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
Bibliografia
- Andrzej Kiciński. Rozkwit i przyszłość zgrupowań muzeów w centrach miast. Nowe i zmodernizowane muzea w Paryżu, Madrycie i Monachium. „Muzealnictwo”, s. 136–157, 2006. (pol.).