Wejście do muzeum (2009) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
10, boulevard Montmartre |
| Data założenia |
5 czerwca 1882 |
| Dyrektor |
Yves Delhommeau |
Położenie na mapie Francji | |
| 48°52′18,6″N 2°20′31,7″E/48,871833 2,342139 | |
| Strona internetowa | |
Musée Grévin – muzeum figur woskowych w Paryżu, założone w 1882 roku, najstarsza czynna komercyjna instytucja rozrywkowa tego miasta.
Historia
Założycielem muzeum był dziennikarz i wydawca prasowy Arthur Meyer. W zamyśle Meyera gabinet figur woskowych miał stanowić ilustrację do aktualnych wydarzeń opisywanych w prasie. Wydawca nawiązał współpracę z karykaturzystą, rysownikiem i rzeźbiarzem Alfredem Grévinem, którego znaczenie i rola były jednak niewielkie. Muzeum zostało otwarte 5 czerwca 1882 roku na miejscu wcześniejszej kawiarni. W 1884 roku muzeum przyłączono do sieci elektrycznej jako czwarty budynek w Paryżu. Placówka cieszyła się popularnością – w pierwszym roku działalności muzeum odwiedziło blisko pół miliona osób, dlatego w 1887 roku podniesiono cenę za bilety w niedzielę, aby ograniczyć liczbę zwiedzających. Muzeum było zarządzane przez Gabriela Thomasa (założyciel Théâtre des Champs Élysées) i potomków w jego rodzinie. Spółka Musée Grévin SA z siedzibą w Paryżu, która zarządza muzeum została założona 13 maja 1955 roku i jest notowana na giełdzie Euronext Paris. Placówka z czasem wyrosła na jedynego konkurenta londyńskiego Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud. Na fali popularności paryskiej placówki otwarto siedem franczyzowych muzeów. W maju 1999 roku muzeum zostało zakupione przez grupę Astérix, która podjęła się jego odświeżenia. Grupa przeznaczyła 54 miliony franków (8 milionów euro) na lifting obiektu i otworzyła go ponownie po pięciu miesiącach przerwy w działalności w 2001 roku. Na wystawie pojawiły się wówczas tematy z XX wieku, jak np. nazizm, Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998, zdobycie Annapurny. Pozostawiono jednak również starsze figury.
Muzeum w 2022 roku usunęło z ekspozycji figurę przedstawiającą Władimira Putina wykonaną w 2000 roku w proteście przeciwko inwazji Rosji na Ukrainę oraz po jej uszkodzeniu przez zwiedzających (figura została także uszkodzona w 2014 roku przez zwiedzającego po aneksji Krymu przez Rosję); była to pierwsza sytuacja w historii tego muzeum, w wyniku której usunięto figurę z uwagi na trwające wydarzenia.
Ekspozycja
Pod koniec XIX wieku muzeum organizowało pokazy krótkometrażowych filmów animowanych w systemie Théâtre Optique. Na początku XX wieku w muzeum działały równocześnie kino i teatr. Dawniej w muzeum znajdowały się także pełnowymiarowe dioramy, które przedstawiały aktualne wydarzenia, np. areszt rosyjskich nihilistów, bądź wydarzenia historyczne, np. śmierć Jean-Paula Marata, w przypadku której wykorzystano wannę, w której został on zamordowany, a także m.in. scenę z powieści Germinal Émile’a Zoli. W 2022 placówka prezentowała zwiedzającym figury m.in. polityków, np. prezydenta USA Joe Bidena czy przewodniczącego ChRL Xi Jinpinga, artystów, np. Marylin Monroe, Elvisa Presleya, a także postaci fikcyjne np. Larę Croft.
Galeria
- Scena Śmierć Marata (1959)
- Fragment ekspozycji: etapy powstawania głowy figury (2006)
- Sala kolumnowa (2017)
- Iluminowane wnętrze (2013)
- Figury Auguste’a Rodina i Pabla Picassa (2006)
- Figura Napoleona Bonaparte (2006)
Przypisy
- 1 2 3 Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 20.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Muzeum Grevin usunęło woskową figurę Putina. „Nie chcemy poprawiać jego włosów i wyglądu”. Niezależna, 2022-03-02. [dostęp 2022-03-02].
- ↑ Schwartz 1995 ↓, s. 8.
- 1 2 Vanessa R. Schwartz, Spectacular realities : early mass culture in fin-de-siècle Paris, Berkeley: University of California Press, 1998, s. 98, ISBN 978-0-520-92420-8, OCLC 44960274 [dostęp 2022-03-02].
- ↑ Schwartz 1995 ↓, s. 13.
- 1 2 3 4 5 6 7 Nicole Saëz-Guérif, Le Musée Grévin (1882-2001) : cire, histoire et loisir parisien [online], 2002 [dostęp 2022-03-02].
- ↑ Catherine E. Clark, Paris and the cliché of history : the city and photographs, 1860-1970, New York, NY 2018, s. 23, ISBN 978-0-19-068165-4, OCLC 1040205561 [dostęp 2022-03-02].
- ↑ Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 23.
- ↑ Schwartz 1995 ↓, s. 7-8.
- ↑ Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 22.
- ↑ Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 19.
- 1 2 GREV Musee Grevin S.A. Stock Overview (France: Euronext Paris) [online], Barron's [dostęp 2022-03-02] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Ondine Millot: Le musée Grévin mue avec Astérix. Libération, 2001-06-21. [dostęp 2022-03-02]. (fr.).
- ↑ Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 27.
- ↑ Schwartz, Meusy 1991 ↓, s. 44.
- ↑ Schwartz 1995 ↓, s. 14.
- ↑ Vanessa R. Schwartz, Spectacular realities: early mass culture in fin-de-siècle Paris, Berkeley: University of California Press, 1998, s. 119, ISBN 978-0-520-92420-8, OCLC 44960274 [dostęp 2022-03-02].
- 1 2 Schwartz 1995 ↓, s. 15.
- ↑ Schwartz 1995 ↓, s. 16.
Bibliografia
- Vanessa R. Schwartz. Museums and Mass Spectacle: The Musée Grévin as a Monument to Modern Life. „French Historical Studies”. 19 (1), 1995. Duke University Press. (ang.).
- Vanessa R. Schwartz, Jean-Jacques Meusy, Le Musée Grévin et le Cinématographe : l'histoire d'une rencontre, „1895, revue d'histoire du cinéma”, 11 (1), 1991, DOI: 10.3406/1895.1991.982 [dostęp 2022-03-02].